Τραύματα ψυχής…

13.05.2017

 

 

 

 

 

 

Όταν τα φύλλα τ’ αρπάζει ο στρόβιλος του φθινοπώρου,
η ψυχή μου πονά,
(Παρά το γεγονός ότι την άνοιξη,
θα τα φυλλοφορήσει η ανακύκλωση ξανά...)

Όταν τα δέντρα ένας μπαλτάς τα ρίχνει νεκρά,
η καρδιά μου αιμορραγεί,
(Παρά το γεγονός ότι ο χειμώνας μας παγώνει
Και λατρεύουμε της εστίας τη θαλπωρή...)

Όταν τα μαλλιά μου πέφτουν τρίχα, τρίχα,
δεν με ενδιαφέρει καθόλου, πέφτουν απροειδοποίητα,
χωρίς θόρυβο, χωρίς φωνή,
Η φαλάκρα μου διαβάζεται σαν αλφαβητάρι...

Όταν τα δόντια χαλούν και αφαιρούνται ένα-ένα
και ο οδοντίατρος βλασταίνει νέα,
(πιστέψτε με, δεν είναι όλα όπως πριν,
ψεύδομαι αν σας πω πως πέρασα ωραία...)

Πονάει η ψυχή μου όταν πατώ ένα μυρμήγκι,
όταν κουτσουρεύουν τα κρίνα μαλώνω με τον αίτιο...
Σήμερα ο κόσμος βράζει σαν καζάνι στη φωτιά
και είναι έτοιμος να εκραγεί σαν ηφαίστειο...

Αυτούς τους ανθρώπους σαν καραβάνι μυρμηγκιών,
Σήμερα, ποιος μπορεί να τους λυτρώσει!
Αυτά τα παιδιά που ξεβράζουν τα κύματα στην ακτή,
έχει άρα καρδιές που να μην τις ματώσει;

 

_

γράφει η Νίτσα Δηιμίτερ (Nica Dhimiter)

Μετάφραση από τα αλβανικά: Πέτρος Τσερκέζης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου