Τριαντάφυλλο λευκό

16.03.2018

Λευκό ήταν το δάκρυ του

Λευκά και τα φτερά του

Ένας άγγελος αλλιώτικος, με τη μορφή διαβόλου

Ένας διαφορετικός άγγελος

με μάτια, που έβγαζαν φωτιά

Του άπλωσα το χέρι μου δίχως να τον φοβάμαι

Με τέτοιους δαίμονες έπαιζα από μικρό παιδί

Ήξερα πως μετρίαζε με το βλέμμα του τη σπίθα

Ήξερα ποια πυρκαγιά του είχε κάψει την ψυχή

Με κράτησε απαλά στην αγκαλιά του και πετάξαμε

Να ψάξουμε για τριαντάφυλλα ψηλά στον ουρανό

Μικρά μπουμπούκια άνθιζαν το φως και τη χαρά

«Μην τα φοβάσαι τα αγκάθια τους μικρό μου φυλακτό

Μονάχα τα σύνορα, που σκίζουν την αγάπη, να φοβάσαι

Κι εκείνους, που μαστιγώνουν τα χαμόγελα

Γιατί ποτέ δεν γεύτηκαν το γέλιο της καρδιάς»

Έτσι είπε και μου χαμογέλασε

Κι άνθισε τότε μέσα μου ένα τριαντάφυλλο λευκό.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

− Αντί για διαθήκη –  Στιχάκια στήνω ένα σωρό, περίσσια η μαεστρία. Αχ να μπορούσα και χορό στα δύο και στα τρία!   Να ήταν λέω, δυνατό το άσπρο μου μαντήλι να ανάψω σε ένα κεραυνό, και ας σβήσει το καντήλι...   Άχ, να μπορούσα, λεβεντιά, το χέρι σου να σφίξω! Μετά να...

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου