Τριαντάφυλλο λευκό

16.03.2018

Λευκό ήταν το δάκρυ του

Λευκά και τα φτερά του

Ένας άγγελος αλλιώτικος, με τη μορφή διαβόλου

Ένας διαφορετικός άγγελος

με μάτια, που έβγαζαν φωτιά

Του άπλωσα το χέρι μου δίχως να τον φοβάμαι

Με τέτοιους δαίμονες έπαιζα από μικρό παιδί

Ήξερα πως μετρίαζε με το βλέμμα του τη σπίθα

Ήξερα ποια πυρκαγιά του είχε κάψει την ψυχή

Με κράτησε απαλά στην αγκαλιά του και πετάξαμε

Να ψάξουμε για τριαντάφυλλα ψηλά στον ουρανό

Μικρά μπουμπούκια άνθιζαν το φως και τη χαρά

«Μην τα φοβάσαι τα αγκάθια τους μικρό μου φυλακτό

Μονάχα τα σύνορα, που σκίζουν την αγάπη, να φοβάσαι

Κι εκείνους, που μαστιγώνουν τα χαμόγελα

Γιατί ποτέ δεν γεύτηκαν το γέλιο της καρδιάς»

Έτσι είπε και μου χαμογέλασε

Κι άνθισε τότε μέσα μου ένα τριαντάφυλλο λευκό.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου