Τότε-Τώρα

10.11.2016

old-photo-album_b 

Μια παλιά φωτογραφία  

απ’ τα χρόνια τα παλιά, 

τη φωνή σου σε κασέτα  

και μια ανάμνηση γλυκιά. 

 

Αυτά είναι όλα κι όλα 

ό,τι έχω από σένα  

τόσα χρόνια που περάσαν  

όλα μοιάζουνε σαν ξένα. 

 

Ήσουν νέα κοπελίτσα 

κι ήμουνα θαρρώ κι εγώ  

στου καλοκαιριού τα χρόνια  

νέοι όμορφοι κι οι δυο. 

 

Κοίτα τώρα τι έχει γίνει, 

φτάσαμε κοντά στο Τέλος 

κι έχουμε ξανά μανά 

πάλι μια φωτογραφία,  

και τηλέφωνου μιλιά. 

 

Μα εκείνο που δεν ξέρεις  

και που έμαθα κι εγώ 

μια πελώρια αλήθεια: 

Σ’ αγαπάω, σ’ αγαπώ… 

 

Μια παράξενη αγάπη 

που ’ναι οι ρίζες της βαθιές 

χαραγμένες μες στον Χρόνο.  

Ξεριζώνονται ποτές; 

 

Τούτο το "ποτέ" ελπίζω 

τούτη την καλοκαιριά 

δώρο ειν' που θα χαρίσω  

στην Αγάπη μας για να  

 

δυναμώνει, να θεριεύει  

και να γίνει εν καιρώ 

άνθος, λούλουδο του Μάη 

μυρωδάτο κι ακριβό… 

 

-

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Οι προσφορές των εφημερίδων

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Προσκλητήριο άγγελμα η ανυπόταχτη ζωή ξέχωρης προσωπικής δημιουργίας και ολοκλήρωσης, με ρήξεις ανοιχτές, ανατροπές και επινοήσεις. Ο χρόνος, αξίωμα αναγνώρισης και δοκιμασία για δραστικές αλλαγές, σχεδιασμούς και υπερβάσεις. Ο τόπος, αναφορά, σπονδή και σημειολογία...

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

14 σχόλια

14 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Μια τόσο βαθιά αγάπη δεν ξεριζώνεται όχι Λένα μου …μόνο στολίζει με γλύκα την καρδιά!Πολύ ωραίο το ποιήμά σου!!Καλή σου μέρα!

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Πολύ όμορφο Λένα μου… με τρόπο τρυφερό..εξηγεί πως η αγάπη αν αυτή υπάρχει ανθίζει και πάλι … Καλημέρα!

    Απάντηση
  3. Χριστίνα Σουλελέ

    Όταν οι ρίζες της αγάπης είναι βαθιές μένουν χαραγμένες στο χρόνο. Πολύ όμορφο Λένα!

    Απάντηση
    • Lena Mavroudi Mouliou

      Σουλελάκι μου ποιος να διαφωνήσει τώρα με αυτά που λέω; Αν τού βαστάει ας το κάνει.Καλό σου βράδυ

      Απάντηση
  4. sofia25164

    Πολύ τρυφερό το ποίημά σου Λένα μου!!! Και ναι, οι ρίζες της αληθινής αγάπης δεν ξεριζώνονται ποτέ!!! Την αγάπη μου να έχεις ένα όμορφο απόγευμα!!!

    Απάντηση
    • Lena Mavroudi Mouliou

      Σοφία δεν κομίζω γλαύκα εις Αθήνας λέγοντας αυτά.Απόδειξη ότι όλες συμφωνήσατε μαζί μου Καλό σου βράδυ και ευχαριστώ ε;

      Απάντηση
  5. Lena Mavroudi Mouliou

    Ευχαριστώ ΆΝΝΑ , και εύχομαι στη ζωήσο τέτοιες αγάπες να νιώσεις πολλές δεν είναι απαραίτητο να είναι όλες ερωτικές βέβαια ε;
    Καλη σου νύχτα

    Απάντηση
  6. Βάσω Καρλή

    Όταν η αγάπη είναι βαθιά παραμένει αναλλοίωτη στο χρόνο. Καλό σου βράδυ, Λένα.

    Απάντηση
    • Ασημινα

      Τοτε και τωρα..μονο η πραγματικη αγαπη ειναι για το παντα…πολυ ωραιο Λενα!!!
      Καλο σαββατοκυριακο!!

      Απάντηση
  7. Lena Mavroudi Mouliou

    Αχ αυτό το ”πάντα”του ερωτευμένου …Ευχαριστώ Μίνα . και όπως είπα και στην Άννα αναφέρομαι σε όλες τις αγάπες όχι μόνον στην ερωτική, η οποία κακά τα ψέματα σπάνια να διαρκέσει για πάντα…

    Απάντηση
  8. Μάρθα Δήμου

    Πάρα πολύ ωραίο, μελωδικό θα έλεγα, τραγουδά για την αγάπη, τη μεγάλη αρετή της ψυχής του αληθινού ανθρώπου.

    Απάντηση
    • Lena Mavroudi Mouliou

      Πράγματι για τραγούδι το πήγαινα και κάπου άλλξε δρόμο Ευχαριστώ Μάρθα

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου