Τώρα μπορώ να ξεχάσω

11.02.2018

Τώρα μπορώ να ξεχάσω

τις σημειώσεις

που δεν μπορούν να διαβαστούν

και σαν αμίλητοι σκλάβοι

δουλεύουν στα τυφλά.

Τόσα και τόσα πράγματα

ενθύμια μιας νύχτας

ξεκλειδώνουν εκείνο

το τέλμα της ψυχής.

 

Λίγες μέρες απομένουν ακόμη

και η μορφή σου

όπως ήταν

αφήνει μια γεύση πικρή.

 

Λυπηρό.

Να γκρεμίζεις όνειρα

στον ύπνο των δικών σου.



Μα εγώ καταλαβαίνω πως είναι

να ακούς κάποιον να ανασαίνει

σχεδόν λιπόθυμος στα βάθη της νύχτας.

 

Πεθαίνοντας στη λήθη

η ψυχή ας δώσει φώτιση

αποχωρίζοντάς με

από όλα αυτά που αγαπώ.

 

Παραδόξως τα σκοτάδια

έχουν πάντα ως απότοκο το φως.

_

γράφει η Αλεξάνδρα Κολιγιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου