τοβιβλίο.net

Select Page

Υπολογισμοί

Υπολογισμοί

Ένα ποτό ακόμα. Ένα τσιγάρο ακόμα. Σώμα στεγνό. Να αντέχει. Να απέχει απ΄την καρδιά. Το σκαρί μου γδαρμένο, κρατάει άμυνα γερά. Μια τζούρα ακόμα. Παίρνω βαθιές ανάσες. Να αντισταθεί η σκέψη σε αυτό το βουητό. «Τι μουρμουρίζεις, ρε κάθαρμα πάλι;». Κλείνω τα αυτιά μου να μην με ακούω.

Γιατί βραδιάζει τόσο γρήγορα;

Αυτήν τη φορά δεν ρωτάω. Κρεμάω το παράπονο στο στήθος και το κραδαίνω σαν τρόπαιο. Να με νικήσει μονάχα. Να σβήσει το «εγώ» χωρίς αποτύπωμα.

Άλλο ένα ποτό. Άλλο ένα τσιγάρο. Το κορμί μια φωτιά, που ανατριχιάζει μες στο σκοτάδι. Οι καύτρες βουλιάζουν στον πόνο. Δηλητήριο αργό ντύνει τα σωθικά μου.

Σε φωνάζω, στους εφιάλτες μου. Ουρλιάζω καθώς ξυπνάω. Το όνομά σου. Κι ύστερα ξαγρύπνια στην τρικυμία. Το έχω μάθει τόσο καλά. Δεν φοβάμαι κι ας τρέμω. «Γουστάρω τη λήθη» σου είπα κάποτε. Δεν με πίστεψες.

Μιλάω στον άδειο τοίχο. Τον βαφτίζω αγάπη. Ό,τι και να του πω συγκατανεύει. Ό,τι κι αν του πετάξω, στέκει ατάραχος. Ξεσπάω πάνω του και μου σκουπίζει τα δάκρυα στοργικά. Τι τρέλα.

«Καλύτερα έτσι» είπαμε. Σαν αιώνας μού φαίνεται. Ή σαν χθες. Μα τι ψάχνω; Ο χρόνος δεν κάνει υπολογισμούς. Μόνο οι άνθρωποι. Καλύτερα έτσι.

_

γράφει η  Άννα Ρουμελιώτη

Επιμέλεια κειμένου

Χαρούλα Σμαρνάκη

Η αγάπη και το πάθος μου για τη μελέτη της ελληνικής γλώσσας αλλά και της κλασικής γραμματείας με οδήγησαν στη Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Τμήμα Φιλολογίας, με ειδίκευση στον Τομέα Κλασικών Σπουδών. Ωστόσο μου άρεσε πάντοτε να γράφω. Ή πιο συγκεκριμένα, μου άρεσε να γράφω περισσότερο από το να μιλάω. Μάλλον από νωρίς πίστεψα στη δύναμη, τη γοητεία του γραπτού λόγου και στον τρόπο που εκφράζεται η ψυχή και τα συναισθήματά της μέσα από αυτόν. Και κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω άρθρα, κείμενα, ποίηση και παιδικά παραμύθια. Για να βάζω σε κάποια άκρη του μυαλού μου χωριστά τα καλά από τα άσχημα, τα αληθινά από τα ψεύτικα και μέσα από το παιχνίδισμα και το συνταίριασμα των λέξεων να τους αλλάζω θέση και να γίνονται όλα ξανά από την αρχή. Γράφω για να να ξεθυμώνω με τον κόσμο που ζω και για να θυμώνω περισσότερο με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου και δεν πολυκαταλαβαίνω. Και για να μπορώ κάθε βράδυ να ονειρεύομαι πως αυτός ο κόσμος ίσως γίνει κάποτε λίγο καλύτερος.

2 Σχόλια

  1. Μάρθα Δήμου

    Πολύ δυνατός ο μονόλογός σου, Άννα. Καλή και δημιουργική χρονιά σου εύχομαι!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Έρευνα

Ημερολόγιο 2019

Εγγραφείτε στο newsletter

Ενημέρωση μόνο για λογοτεχνικούς διαγωνισμούς

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος