Φίλε μου

7.12.2016

typewriter_b

Όλη τη νύχτα παλεύει με τα πλήκτρα της γραφομηχανής του. Βάζει, βγάζει χαρτιά, τα σκίζει, τα πετά. Κάθε χτύπος από τα πλήκτρα και ένα τσίμπημα στην καρδιά. Η απώλεια του αγαπημένου του φίλου, τον έχει κάνει σμπαράλια. Δακτυλογραφεί με λεπτομέρειες ό,τι ακριβώς συνέβη. Είναι ένας τρόπος να το βγάλει από μέσα του και να παραδεχτεί το γεγονός. Διαβάζοντας ξανά και ξανά αυτά που έχει γράψει, ξεσπά σε κλάματα. Σε δευτερόλεπτα, τα κάνει κομματάκια και ξαναρχίζει από την αρχή. Θα γράψει για τις ευχάριστες στιγμές που πέρασαν μαζί. Μα και πάλι, ο χτύπος του πλήκτρου αφήνει πίσω του ένα βαρύ, πονεμένο ήχο. Πίνει τον ένα καφέ πίσω από τον άλλο και φουμάρει ακατάπαυστα. Στο δωμάτιο ίσα που αχνοφέγγει το φως απ’ το καντήλι. Ξάφνου, η μορφή του ολοζώντανη μπροστά του. Κατευθύνεται στη γραφομηχανή και αρχίζει να γράφει. Ο χτύπος απ’ τα πλήκτρα γίνεται χαρούμενος και μελωδικός. Δεν ανταλλάσσουν ούτε μια κουβέντα. Σαν αερικό εξαφανίζεται, όπως εμφανίστηκε. Περίεργος, πηγαίνει να διαβάσει το χαρτί: “Φίλε μου, δε θέλω να πονάς για μένα. Είμαι καλά. Να με θυμάσαι και να σφυρίζεις χαρούμενα. Όπως τότε που ήμασταν παιδιά. Αντίο”. Ανακουφισμένος, κλείνει τα βλέφαρά του. Αύριο θα ξημερώσει μια καινούρια μέρα.

_

γράφει η Βάσω Καρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

4 σχόλια

4 Σχόλια

    • Βάσω Καρλή

      Σε ευχαριστώ πολύ Άννα μου, για τα καλά σου λόγια. Έχοντας στο μυαλό σου ότι κάποιος είναι καλά … όπου και αν είναι, ηρεμείς και ανακουφίζεσαι.

      Απάντηση
  1. Μάρθα Δήμου

    Πάρα πολύ ωραίο, έχει τον πόνο, το πένθος αλλά και την βεβαιότητα ότι οι αγαπημένοι μας που φεύγουν από αυτή τη ζωή δεν χάνονται, ζουν σε μια καλύτερη χώρα του αχωρήτου.

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Έτσι ακριβώς είναι Μάρθα. Καταλαγιάζει ο πόνος, σκεπτόμενοι ότι υπάρχουν κάπου κοντά μας. Σε ευχαριστώ πολύ. Καλό μεσημέρι.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου