Φεγγάρι

23.11.2017

Κι όμως απόψε δεν αρκεί η παρουσία του/Για να με λυτρώσει/Βυθίζομαι στη σκιά/(κι ας είναι ολόγιομο)/Και τιμωρούμαι.../Τιμωρούμαι για τον  θυμό που επέδειξα/Στον οδηγό της νύχτας/Ματώνει στα χέρια μου/Απ’ το μαχαίρι που βάζω στην καρδιά του/Η παρουσία του για πρώτη φορά/Δεν μπόρεσε να με σώσει/Από τα δίχτυα του ανελέητου πόνου/Και της θλίψης/Αναρωτιέμαι γιατί;/Και η απάντηση έρχεται γεμάτη φως/(κι ας βρίσκομαι στη σκιά του)/Η απουσία κι η αγάπη/Είναι πιο δυνατές/Από τον πόνο και την θλίψη!/Αναρωτιέμαι/ Ο πόνος κι η θλίψη γίνονται αέρας;/Φυσάνε τόσο δυνατά;/ Για να φτάσουν την αγάπη μου σε σένα.

Γ.Ν.

 

 

Θα ‘ρθω απόψε να σε λούσω σαν φεγγάρι        

και θα ναι ολόγιομη για πάντα τούτη η αγάπη.

Θα ‘ρθω και ανέμου ζεστασιά, θα ‘χω και χάρη

τις αναμνήσεις σαν θα βγάλω

απ’ το συρτάρι...

 

Σκιές και πόνος δεν θα χωράνε αναμεσά μας,

θυμοί που αύριο θα γίνουν τιμωρία.

Αξίζει τόσο στη ζωή το πέρασμά μας

ας την αγάπη να σβήσει κάθε σου απορία.

 

Έλεγες η απουσία την αγάπη δυναμώνει...

Κι ας  κόβει στα δύο την καρδιά με ένα μαχαίρι!

Μα εγώ τώρα ξέρω, πως τους δύο κόσμους μας ενώνει

σαν μπαίνεις στ’ όνειρο και περπατάμε χέρι-χέρι.

Σ.Ν.

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο κύκλος δεν σπάει…

Ο κύκλος δεν σπάει…

Μέσα μου με βασανίζουν, με πίκρα και μαράζι, όσα τούτο τον κόσμο μαστίζουν. Στη ρουτίνα του ο άνθρωπος μ΄ ανενεργή την ελπίδα. Αρχές και ηθικές, γεμάτος πληγές. Σ’ ένα κύκλο βολοδέρνει και κάποτε ξεσπάει, μα ο κύκλος δεν σπάει… Ο σύγχρονος τρόπος, το μπλα μπλα κι όλο...

Απορίας άξιον

Απορίας άξιον

τι είναι Θεός; τι μη Θεός; και τι τ' ανάμεσό τους; Γ. Σεφέρης, Ελένη   Καημένε Τεύκρο...  Απόκριση μην περιμένεις άλλο. Εάν υπάρχει ο Θεός,  Τότε καλά σου κρύβεται.  Και αν αυτά που έζησες  ήταν ανθρώπου τρελά, ποιος Κύριος τα ενέκρινε;  πώς τ' άφησε να γίνουν;...

Αλλάζοντας τους ανέμους

Αλλάζοντας τους ανέμους

Και να η ώρα φτάνει που το μέσα μας αφουγκράζεται το κάλεσμα της νιότης, να ξεχυθεί στους δρόμους και το σώμα ολόρθο στεντόρεια φωνή να ηχήσει. Τότε τα λησμονημένα στη φαρέτρα της αναμονής, στον αγώνα της καθημερινότητας θα επαναφέρει ζεστά. Θα ανοίξει δρόμους  σε...

Τι;

Τι;

  Σαν τι να μας απασχολήσει; Ο εαυτός μας, δηλαδή ο άνθρωπος. Ο έρωτας, δηλαδή η αγάπη. Ο θάνατος, δηλαδή η ζωή. Μαζί με αυτό το οργανωμένο και προσιτό ποίημα, που στο φόντο της αλήθειας ψευδίζει σαν κακός ηθοποιός. Καταρρέει σαν έρχεται ο κίνδυνος και σαν...

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

Το χρονικό των μετρητών

Το χρονικό των μετρητών

Έγινε διόρθωση στο όνομά μου, δεν είμαι πια εγώ. Έγινε διόρθωση στα όνειρά μου, σκέφτομαι πριν πω. Η υπερχείλιση συναισθημάτων κόπηκε. Το ρεύμα κόπηκε. Πήγα σε άλλη εταιρία. Άλλαξα πρόσωπο, ταυτότητα τι θέλεις να σου πω; Είχαν ακριβή προμήθεια. Τέλος το χρονικό των...

Ψυχή σε καραντίνα

Ψυχή σε καραντίνα

Λέμε πολλά και δεν λέμε τίποτα.  Κι όταν δεν λέμε τίποτα τα λέμε… όλα.  Και αντί για τίποτα πλέον όλοι γράφουν τπτ. Κρύβομαι και κρύβεσαι Είμαστε συνέχεια σε καραντίνα. Kαραντίνα στην ψυχή. Ψυχή σε καραντίνα. Κάποιες μέρες στεναχωριέμαι που υπάρχω γιατί είμαι μηχανή....

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Βάσω Καρλή

    Ολόγιομη η αγάπη, ίδια με το φεγγάρι. Όταν αγαπάς αληθινά, βρίσκεις απαντήσεις σε όλες σου τις απορίες … και ζεις γι’ αυτή την αγάπη. Συγχαρητήρια και στους δυο σας. Πολύ όμορφο, Σοφία.

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Καλησπέρα Βάσω μου, ναι έτσι είναι, η αγάπη που είναι θείο δώρο είναι το κλειδί για όλες τις απορίες μας…και ο καλύτερος οδηγός για κάθε διαδρομή στη ζωή μας, μιας κι έχει την δυνατότητα να σπάει νοητά ή μη σύνορα!!!

      Απάντηση
  2. Δημήτρης ΓΚΑΝΤΑΤΣΙΟΣ

    Συγκινούμαι που ένας άντρας ξανάρχεται στην μνήμη μας μέσα απο ενα κειμενο που έχει γράψει τόσα χρόνια πριν. Χαίρομαι που βγαίνει και ένας τέτοιος χαρακτήρας μεσα απο την δουλειά.
    Ελπίζω για εσάς.
    Είμαι υπερήφανος και για τους δυο σας.
    Καλο ταξίδι. ……

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Ευχαριστώ πολύ Δημήτρη μου και εγώ χαίρομαι που ένας φίλος του στέκετε και τον βρίσκει μέσα από τις λέξεις του, μετά από τόσα χρόνια απουσίας-παρουσίας (σε άλλη διάσταση) του Γιώργου μου… Και εμείς είμαστε περήφανοι για σένα!!! Να σε έχει ο Θεός καλά!!!Την αγάπη μου σε όλους σας!!! Ευχαριστώ…

      Απάντηση
  3. Απόστολος Παλιεράκης

    Μαγική μείξη κι ο χρόνος γίνεται ένας αδιαίρετος, αγάπη όλες οι διαστάσεις και πηγαία, βαθύτατα ανθρώπινη, χωρίς να επιδιώκεται, η συγκίνηση! Από πλευράς μου, ευχαριστώ γι αυτήν την εμπειρία.

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Καλημέρα Απόστολε! Εγώ σ’ ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου… η αγάπη σε όλες τις διαστάσεις της είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να μας κρατήσει ζωντανούς! Να είσαι πάντα καλά!!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου