Φεγγάρι

23.11.2017

Κι όμως απόψε δεν αρκεί η παρουσία του/Για να με λυτρώσει/Βυθίζομαι στη σκιά/(κι ας είναι ολόγιομο)/Και τιμωρούμαι.../Τιμωρούμαι για τον  θυμό που επέδειξα/Στον οδηγό της νύχτας/Ματώνει στα χέρια μου/Απ’ το μαχαίρι που βάζω στην καρδιά του/Η παρουσία του για πρώτη φορά/Δεν μπόρεσε να με σώσει/Από τα δίχτυα του ανελέητου πόνου/Και της θλίψης/Αναρωτιέμαι γιατί;/Και η απάντηση έρχεται γεμάτη φως/(κι ας βρίσκομαι στη σκιά του)/Η απουσία κι η αγάπη/Είναι πιο δυνατές/Από τον πόνο και την θλίψη!/Αναρωτιέμαι/ Ο πόνος κι η θλίψη γίνονται αέρας;/Φυσάνε τόσο δυνατά;/ Για να φτάσουν την αγάπη μου σε σένα.

Γ.Ν.

 

 

Θα ‘ρθω απόψε να σε λούσω σαν φεγγάρι        

και θα ναι ολόγιομη για πάντα τούτη η αγάπη.

Θα ‘ρθω και ανέμου ζεστασιά, θα ‘χω και χάρη

τις αναμνήσεις σαν θα βγάλω

απ’ το συρτάρι...

 

Σκιές και πόνος δεν θα χωράνε αναμεσά μας,

θυμοί που αύριο θα γίνουν τιμωρία.

Αξίζει τόσο στη ζωή το πέρασμά μας

ας την αγάπη να σβήσει κάθε σου απορία.

 

Έλεγες η απουσία την αγάπη δυναμώνει...

Κι ας  κόβει στα δύο την καρδιά με ένα μαχαίρι!

Μα εγώ τώρα ξέρω, πως τους δύο κόσμους μας ενώνει

σαν μπαίνεις στ’ όνειρο και περπατάμε χέρι-χέρι.

Σ.Ν.

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Βάσω Καρλή

    Ολόγιομη η αγάπη, ίδια με το φεγγάρι. Όταν αγαπάς αληθινά, βρίσκεις απαντήσεις σε όλες σου τις απορίες … και ζεις γι’ αυτή την αγάπη. Συγχαρητήρια και στους δυο σας. Πολύ όμορφο, Σοφία.

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Καλησπέρα Βάσω μου, ναι έτσι είναι, η αγάπη που είναι θείο δώρο είναι το κλειδί για όλες τις απορίες μας…και ο καλύτερος οδηγός για κάθε διαδρομή στη ζωή μας, μιας κι έχει την δυνατότητα να σπάει νοητά ή μη σύνορα!!!

      Απάντηση
  2. Δημήτρης ΓΚΑΝΤΑΤΣΙΟΣ

    Συγκινούμαι που ένας άντρας ξανάρχεται στην μνήμη μας μέσα απο ενα κειμενο που έχει γράψει τόσα χρόνια πριν. Χαίρομαι που βγαίνει και ένας τέτοιος χαρακτήρας μεσα απο την δουλειά.
    Ελπίζω για εσάς.
    Είμαι υπερήφανος και για τους δυο σας.
    Καλο ταξίδι. ……

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Ευχαριστώ πολύ Δημήτρη μου και εγώ χαίρομαι που ένας φίλος του στέκετε και τον βρίσκει μέσα από τις λέξεις του, μετά από τόσα χρόνια απουσίας-παρουσίας (σε άλλη διάσταση) του Γιώργου μου… Και εμείς είμαστε περήφανοι για σένα!!! Να σε έχει ο Θεός καλά!!!Την αγάπη μου σε όλους σας!!! Ευχαριστώ…

      Απάντηση
  3. Απόστολος Παλιεράκης

    Μαγική μείξη κι ο χρόνος γίνεται ένας αδιαίρετος, αγάπη όλες οι διαστάσεις και πηγαία, βαθύτατα ανθρώπινη, χωρίς να επιδιώκεται, η συγκίνηση! Από πλευράς μου, ευχαριστώ γι αυτήν την εμπειρία.

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Καλημέρα Απόστολε! Εγώ σ’ ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου… η αγάπη σε όλες τις διαστάσεις της είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να μας κρατήσει ζωντανούς! Να είσαι πάντα καλά!!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου