Select Page

Φιλί

Φιλί

Μια φορά κι έναν καιρό
ήταν ο Χρόνος γερασμένος
σε μια καρέκλα σκοτεινή
φορούσε καθαρή απελπισία
κι είχε ξεχάσει τα γιατί.

Βιαστικά του είπα καλημέρα
ήταν η ώρα πια αργά
μια ηλιόλουστη βροχή
δεν έφτανε στο χώμα
κι όμως τρυπούσε την ψυχή.

Με κοίταξε κι αυτός θλιμμένα
φοβόταν, μα ψιθύρισε κρυφά
«σου έχω μια αλήθεια τρομερή
η σωτηρία δεν υπάρχει
άντε τώρα ζήσε τη ζωή».

Από τότε περάσανε αιώνες
και τα λόγια του πολλά
και η σοφία του μικρή
μα τώρα εγώ κάθομαι στο δρόμο
σε μια καρέκλα σκοτεινή.

Μια φορά κι έναν καιρό
ήταν ο Χρόνος περασμένος
με μια ανάσα βρομερή
αχ, με φίλησε στο στόμα
και τώρα θέλω πιο πολύ!

_

γράφει ο Σωκράτης Τσελεγκαρίδης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

Γεννημένη μια ζεστή μέρα του Δεκέμβρη είκοσι χρόνια πριν, ψάχνει πάντα τη ζέστη στο κρύο και το κρύο στη ζέστη. Διαβάζει μετά μανίας. Τα πρωινά τραγουδάει και τα βράδια κοιτάει τ' αστέρια. Λειτουργεί με μουσική, καφεΐνη, λέξεις κι όνειρα.

1 σχόλιο

Υποβολή σχολίου

Ερωτηματολόγιο 2017

Βοηθήστε μας να γίνουμε καλύτεροι!

Εγγραφείτε στο newsletter

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Ακολουθήστε μας!

Ακόλουθοι

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!