Φλεγόμενη επιθυμία

26.11.2016

sunrise_b

Δραπέτευσε ο αυγερινός με τον αέρα τον βαρύ,
που φλερτάρει στα σοκάκια,
και μόνον εγώ ακούω το ανέμελο σφύριγμά του.

Το κύμα έχει ριζωθεί στο άρωμά μου
και άθικτο ρίχνει τ’ αγκάθια του στην αμμουδιά.
Η μέρα κλείνεται στα μαύρα
και η ψυχή μεθάει από αναμνήσεις.

Να με φυσάει το πέλαγος
και να νιώθω μια αύρα μόνη της, στο δικό της παρελθόν,
σαν ένα σύμβολο λαού στην πλώρη του δικού μου καϊκιού
και σαν ένα τρένο,
που καίει το κάρβουνο με τόση ευχαρίστηση.

Στα τζάμια γεμάτα είδωλα καθρεπτίζεται η τελειότητα
και με ύβρι,
αποχαιρετά το φως τον μαύρο ουρανό.

Εκτελεστής των προσδοκιών μου,
ο άχρωμος αυτός ιππέας,
που με τόλμη καρφώνει το μπρούτζινό του δόρυ
στην ξύλινή μου αφή
και δεν σταματά μέχρι να αδειάσει,
τ’ αδράχτι.

Η άνοιξη θα έρθει,
με τα λουλούδια της στους κάμπους,
και με το ελαφρό, αέρινο περπάτημα της,
στις σανίδες του παραδείσου.

_

γράφει ο Αλέξανδρος Σαγρής

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου