Φονικό στην Αίγινα, του Άγγελου Σερέτη

27.11.2016

σχόλια

aiginaΤο 1996 ο υπαστυνόμος Θάνος Γεωργίου μετατίθεται από τα κεντρικά σε αστυνομικό τμήμα του Πειραιά, με την επίσημη δικαιολογία ότι είναι ο πιο κατάλληλος για να αντιμετωπίσει τα αυξανόμενα περιστατικά λαθρομετανάστευσης στα ελληνικά νερά. Έτσι ο Γεωργίου, με προϊστάμενο τον αστυνόμο Πάνο Σιάκο και βοηθό του τον αρχιφύλακα Στάθη Ζιόγα ξεκινάει μια δεύτερη καριέρα, η οποία ντεμπουτάρει με το περιστατικό της δολοφονίας από εκρηκτικό μηχανισμό του μεγαλογιατρού Πάνου Γρηγορίου μέσα στη βίλα του στην Αίγινα.

Μου άρεσε πολύ ο τρόπος γραφής και ο χειρισμός της υπόθεσης. Η ιστορία φαίνεται απλή και στρωτή, έχει όμως μια κρυφή  ένταση και μια ανοδική κλιμάκωση που με ξενύχτησε. Ο αστυνόμος είναι ένας απλός αξιωματικός, με μια αρραβωνιαστικιά, τη Λέτα, κι έναν αγαπημένο ξάδερφο, τον Λάμπρο, χήρο που μεγαλώνει την κορούλα τους, τη Βάσω, μετά τον άδικο θάνατο της γυναίκας του. Όμορφες, καθημερινές οικογενειακές στιγμές και ταυτόχρονα σκληρές ανακρίσεις, καρπαζιές με τους μικροαπατεώνες της νύχτας και μια διαρκής απορία: ποιος σκότωσε τον χειρουργό και γιατί;

Υπάρχουν ύποπτοι με άλλοθι, υπάρχει μια κατεύθυνση προς συγκεκριμένες λύσεις, υπάρχουν εξελίξεις και ανατροπές, γενικώς ένα σφιχτοδεμένο σύνολο. Κι εκεί που κοντεύω να ξημερωθώ από την αγωνία, δίνεται μια λύση που δε με άφησε καθόλου ικανοποιημένο και ξαφνικά το κείμενο από αστυνομικό μετατρέπεται σε κοινωνικό κι αρχίζουν οι κατηγορίες απο μεριάς του συγγραφέα μέσω των χαρακτήρων του για τα άδικα και τα στραβά της κοινωνίας, που δεν μπορούν να γίνονται όλα όπως τα θέλουμε και όπως πρέπει, μια πικρία για τη σύγχρονη κοινωνικο-οικονομκή κατάσταση και τρομάζω, νομίζοντας ότι το βιβλίο το έγραψαν δύο διαφορετικοί άνθρωποι! Και λίγο πριν το τέλος, γίνεται η τελική αποκάλυψη και η καρδιά μου μπαίνει στη θέση της! Όλα στρώνουν και βρίσκουν τον δρόμο τους, χωρίς εκβεβιασμένη τροπή.

Στρωτό, καλογραμμένο, ανατρεπτικό, αληθινό, διεισδυτικό και μέσα σε μόλις 116 σελίδες μου προσέφερε πολλές και διαφορετικές συγκινήσεις. Ειδικά ο Γεωργίου ήταν τόσο συμπαθής γιατί δε δίστασε να χρησιμοποιήσει μη αποδεκτά και επίσημα μέτρα για να προχωρήσει στην υπόθεση! Επιτέλους, ένα κείμενο τόσο μεγάλο και εκτεταμένο όσο έπρεπε! Ρεαλιστικοί διάλογοι, καθημερινές σκηνές, ελάχιστη βία, κωμικά διαλείμματα, πάντα όμως με λόγο ύπαρξης στην πλοκή, εν όλω κάτι που αξίζει να ανακαλυφθεί και να διαβαστεί.

 

Ακολουθήστε μας

Αναζητώντας τη Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη, του Γεωργίου Αναπνιώτη

Αναζητώντας τη Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη, του Γεωργίου Αναπνιώτη

Ο Γεώργιος Αναπνιώτης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και σπούδασε Αρχιτεκτονική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών (Mimar Sinan Universitesi). Το 1966 αναγκάστηκε να διαφύγει στην Ελλάδα και συνεργάστηκε με αρχιτεκτονικά γραφεία ενώ στη συνέχεια μελέτησε και επέβλεψε...

«Ο Δράκος», της  Καίτης Δροσίνη

«Ο Δράκος», της Καίτης Δροσίνη

γράφει η Βάλια Καραμάνου - Ο Δράκος ζει σ’ ένα παραθαλάσσιο χωριό της Πελοποννήσου, όπου το Φως πλημμυρίζει τα σοκάκια με τις βουκαμβίλιες και τα μικρά γραφικά σπίτια  σκαρφαλώνουν το ένα πάνω στο άλλο. Ένα μέρος παραδεισένιο, όπου νομίζεις πως το Κακό δεν μπορεί να...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου Πάνος Τουρλής

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

«Ο Δράκος», της  Καίτης Δροσίνη

«Ο Δράκος», της Καίτης Δροσίνη

γράφει η Βάλια Καραμάνου - Ο Δράκος ζει σ’ ένα παραθαλάσσιο χωριό της Πελοποννήσου, όπου το Φως πλημμυρίζει τα σοκάκια με τις βουκαμβίλιες και τα μικρά γραφικά σπίτια  σκαρφαλώνουν το ένα πάνω στο άλλο. Ένα μέρος παραδεισένιο, όπου νομίζεις πως το Κακό δεν μπορεί να...

Το τρένο των παιδιών, της Βιόλα Αρντόνε

Το τρένο των παιδιών, της Βιόλα Αρντόνε

- γράφει η Λεύκη Σαραντινού - "Μερικές φορές αυτός που σε αφήνει να φύγεις σε αγαπάει περισσότερο από αυτόν που σε κρατάει κοντά του..." Αυτή είναι η φράση η οποία αντιπροσωπεύει εν ολίγοις το νόημα του βιβλίου "Το τρένο των παιδιών" της Ναπολιτάνας λογοτέχνιδας Βιόλα...

Ο ουρανός που δεν ήθελε να είναι μόνος του, της Ελένης Θεοδοσίου

Ο ουρανός που δεν ήθελε να είναι μόνος του, της Ελένης Θεοδοσίου

Συνήθως όταν διαλέγουμε παραμύθια ψάχνουμε αυτά που έχουν ένα κοινωνικό μήνυμα να περάσουν, αυτά που είναι διασκεδαστικά ή αυτά που κινητοποιούν τις δεξιότητες των παιδιών. Τα τελευταία χρόνια η παιδική λογοτεχνία καταπιάνεται όλο και συχνότερα με πιο «δύσκολες»...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου