Επιλέξτε Page

Φωτιά

30.01.2017


Θ.Μ.
-Στα μάτια έχω τη φωτιά και στο ’χα πει θυμάσαι; Για αίμα μου την πυρκαγιά, γι’ αυτό και με φοβάσαι.

Α.Ζ. -Το ήξερα πως ήτανε όλο αυτό αλήθεια, μα ζύγωσα τη σκέψη μου, σαν να ’ταν μια συνήθεια.
Θ.Μ. -Με πίστεψες; Σε πίστεψα; Ποιος μπορεί να ξέρει… Ποιον πιότερο έκαψε η φωτιά, ποιον έσκισε μαχαίρι.
Α.Ζ. -Τα λόγια πυρανάλωμα γεννήκαν στις ψυχές μας. Αποκαΐδια πιότερα, παρά οι προσμονές μας.
Θ.Μ. -Τις μέρες σιγοκαίγαμε στης μοίρας το μαγγάλι, μα η αυγή μας έβρισκε από τη στάχτη γεννημένους πάλι.
Α.Ζ. -Γιατί ήτανε της μοίρας μας γραφτό να το ζούμε, ζωντανό μαρτύριο, θάνατο για να δούμε.
Θ.Μ. -Οι φλόγες μου σε ρούφηξαν σε μονοπάτια άλλα κι εσύ για αντάλλαγμα έκανες μικρά όλα τα μεγάλα.
Α.Ζ. -Μνημόσυνο πια κάνουμε, αισθήματα που φονεύσαν, οι αλλοτινές μας φλογερές στιγμές μας δε μισέψαν.
Θ.Μ. -Τώρα στις στάχτες θα γυρνάς εμένα να γυρεύεις και τη φωτιά μου να ζητάς παράδεισο να κλέβεις.
Α.Ζ. -Της κόλασης κι αν έλαβα εγώ το εισιτήριο, παραδεισένια όνειρα έχω για διαβατήριο.
Θ.Μ. -Μόνο για λίγο κόπασε η πυρκαγιά στα σπλάχνα, εκεί που βρίσκεσαι κι εσύ μα πια δεν βγάζεις άχνα.
Α.Ζ. -Σιγομιλώ και μουρμουρώ, την τύχη δεν ορίζω, παρά καλοπιασίματα αυτής υπερθεματίζω.
Θ.Μ. -Σβήσαν τα δάκρυα τη φωτιά κι από τα δυο μου μάτια, μα καίω και ξεχωριστά κι ας με έκανες κομμάτια.
Α.Ζ. -Φωτιά και πυρκαγιά νυχθημερών με καίει, μα η λογική με το είναι μου συνέχεια παραπαίει.
Θ.Μ. -Εγώ είμαι η φωτιά και στο ’χα πει, θυμάσαι; Τώρα σε καίω από μακριά την ώρα που κοιμάσαι.
Α.Ζ. -Θυμήσου όμως τα λόγια μου, στο λέω και είναι φως μου. Το τέλος έγινα εγώ, δικό σου και δικό μου.
Θ.Μ. -Όλα τα έκαψα μεμιάς κι ας θρηνώ μονάχη τώρα, γιατί εγώ είμαι η φωτιά να ζήσω είναι η ώρα.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Εξωτερικός Παρατηρητής

Εξωτερικός Παρατηρητής

Θέλω να ζήσω σε ένα ψέμα Σε αυτό που μόνο εγώ θα υπάρχω δίχως ανθρώπους  Δίχως πόνο ή χαρά Μόνο ψέμα  Όλα να είναι Θεός και εγώ ακόμη  Όλα να είναι σαν αλήθεια παγερή και όμορφη Μόνο εγώ στο ψέμα  Με ένα τσιγάρο και μια ανάμνηση Γιατί δεν ήρθε ποτέ αυτή η μέρα; Γιατί...

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Ποιητές εξωφύλλου, με πόζα σκεπτόμενου. Αυτό είμεθα αγαπητοί μου. Θλιβεροί λόγιοι μανεκέν και μανεκέν λόγιοι, χωρέσαμε ολόκληρο καρδιογράφημα στο σχηματισμό αυξομείωσης www.com. Επαγγελματίες ποιητές μερικής απασχόλησης. Και κάποτε οι μελλούμενοι καιροί: «Ποιο μανεκέν...

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Υπέροχο το ταίριασμά σας κορίτσια!!! Πολλά, πολλά μπράβο και στις δύο!!!Την αγάπη μου και την καλησπέρα μου!!!

    Απάντηση
  2. ΝΙΚΟΣ ΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

    καλό…και εύκολα μελοποιήσιμο…ισχύει πάντα η πρότασή μου…..

    Απάντηση
  3. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Εξαιρετική η διασταύρωση σας. Την διάβασα ξανά και ξανά με μία ανάσα!! Μπράβο και στις δυο σας!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου