Φύσηξε παράπονο

18.11.2016

train_3
Η νύχτα στην πόλη πέφτει

θλιμμένη σελήνη τα φώτα
γυρνάς και βρίσκεις βράδια
χαμένα και ρημάδια.
Στο διάβα μιας παραλίγο πίστης
Πως κάποτε
Υπάκουσες τις διαταγές μου
Και όχι την δική σου εκλογή.
Έτσι μου ’χες πει.

Έπειτα ήρθε το ταξίδι
σαν τα πουλιά που πάνε ομαδικά
σαν τα φυτά που μεγαλώνουν
καλύτερα το ένα πλάι στ’ άλλο
Έτσι μου ’λεγες, η ζωή
είναι ένα απέραντο μαζί
και μου ’δωσες φιλί.

Ύστερα κύλησε ο χρόνος
Φύσηξε παράπονο
το ένα διαδέχτηκε το άλλο
Πάντα μου φόρτωνες
ανάθεμα και κρίμα
Νοερά πάντα έκλεβα
μια λέξη κι ένα χαρτί
ζωγραφίζοντας πώς είναι η πληγή.
Στο τέλος χαθήκαμε
Οι αιτίες κομμάτια.
Κουρέλια ενοχών
χωρίς εξηγήσεις.

Ξέρω απόκαμες
Κοιτώντας την απουσία
Κι όταν σε θυμήθηκα
με σκότωσες και δίκαια
για ν’ αντισταθμίσεις
τα χαμένα φεγγάρια.

Έκλεισες την πόρτα
στο δρόμο της καρδιάς
Ούτε μια λέξη.
Πανικός με κυρίευσε.

Στη βουβή κραυγή των δακρύων
έκλεισα τα μάτια
κλειδώνοντας το θαυμαστικό του θεού
με το πριν και το μετά μετέωρο.
Άθρονο δόγμα το μητρικό χάδι
στην αιώνια διαθήκη της ψυχής.

-

γράφει η Ασημίνα Λεοντή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Γλυκό μου Άλγος

Γλυκό μου Άλγος

Δεν παραδόθηκα στον Έρωτα Σε αυτόν που σε τρελαίνει  Που σου βυθίζει το κορμί σε κόκκινη άμμο Που σε γεμίζει με αισθήσεις μυστήρια όμορφες Δεν έχω παραδοθεί  Στον έρωτα εκείνο που σου γεμίζει μακάβριο φως τις νύχτες  Και σε σκεπάζει σαν δειλινό τα πρωινά Δεν έχω...

Ίσως

Ίσως

Ίσως αν πονούσα λιγότερο, να μπορούσα να μιλήσω για τα μαχαίρια. Ίσως αν δεν ήξερα όσα ξέρω, να μαχαίρωνα κι εγώ με την κάθε ευκαιρία. Ίσως τα μαχαίρια να φτιάχτηκαν για τα χέρια μου, για να καταφέρω να μάθω τα όρια μου. Και ίσως το αίμα της πληγής, που αναβλύζει από...

Μικρό παιδί

Μικρό παιδί

Ήτανε χρόνια δύσκολα Άκουγα απ τη γιαγιά μου Ζήσανε περάσανε  Και ήταν τα δικά μου.   Ευχετήρια ψυχής  Που θελα να της δώσω Να γυρίσει πίσω ευθύς Χαλί για να της στρώσω.   Να συναντήσει έλεγε Τα Άγια Χώματά τους  Να προσκυνήσει ζήταγε Κάθε στιγμή κοντά τους....

Ψαλμωδία του μοναδικού

Ψαλμωδία του μοναδικού

Εκείνο το βράδυ  Δεν στο κρύβω, δάκρυζα στο φεγγάρι Πώς γίνεται να δακρύζω σε κάτι μακρινό;΄ Πώς γίνεται να πονάω για κάτι άπιαστο και φευγαλέο; Δάκρυζα για μένα ή για σένα; Ή και για τους δυο; Έβλεπα εμένα στο πόνο και εσένα στο σκοτάδι Μα η ψυχή πονούσε στο σκοτάδι ...

Γυναίκα του Αιώνα

Γυναίκα του Αιώνα

Ηλιοβασίλεμα και ξάπλωσες σ' ένα λιβάδι με κόκκινες παπαρούνες… Κουράστηκες πολύ να τρέχεις Η φλόγα της ημέρας σβήνει,  η σπίθα του κεριού τρεμοπαίζει  και εσύ βυθίζεσαι όλο και πιο πολύ στον κόσμο των σκιών… Ακούς την ανάσα σου να γροθοκοπάει τα στήθη σου  και...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Γυναίκα του Αιώνα

Γυναίκα του Αιώνα

Ηλιοβασίλεμα και ξάπλωσες σ' ένα λιβάδι με κόκκινες παπαρούνες… Κουράστηκες πολύ να τρέχεις Η φλόγα της ημέρας σβήνει,  η σπίθα του κεριού τρεμοπαίζει  και εσύ βυθίζεσαι όλο και πιο πολύ στον κόσμο των σκιών… Ακούς την ανάσα σου να γροθοκοπάει τα στήθη σου  και...

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Ξεδιπλώνοντας την ήρεμη ηλιαχτίδα το ουράνιο τόξο διαπερνά  τη ραχοκοκαλιά μας. Δεν απέχουμε παρά έτη φωτός  από τους συντοπίτες μας και θέλγουμε την άσχετη σχετικότητα της σχέσης μας Αιώνιο Άπειρο και εμπορική συναλλαγή Το Τρεχούμενο είμαστε εμείς εσαεί και διαπρεπώς...

Ψαλμωδία του μοναδικού

Στου κόσμου τις ανηφοριές

Έγειρε ο ήλιος χαμηλά, φλόγες του ακούμπησαν κορφές παίρνει μαζί του μυστικά, ανθρώπων μόνων τις σιωπές ταξίδι καθημερινό σ άγνωστες πολιτείες σ αυτά που κρύβουν οι ψυχές, λυγμών οι συνοικίες   Έπεσε η νύχτα στα στενά, στους δρόμους στις πλατείες στου κόσμου τις...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    Πολύ πολύ όμορφο το ποίημά σου Ασημίνα μου!

    Απάντηση
    • Ασημινα

      σε ευχαριστω…απο καρδιας Χριστινα!!

      ΕυΧομαι καλη συνεχρια!!!!!!

      Απάντηση
  2. Lena Mavroudi Mouliou

    Μόνο εσύ και κάποια άλλη γνωστή μου θα έδιναν ένα παρόμοιο τί’ιτλο στο πόνημά τους…
    Το πολύ όμορφο και ελαφρώς δύσκολο στυλ της Μίνας…Μού άρεσε.

    Απάντηση
  3. Ασημινα

    Το ταλεντο αυτο ανηκει σε σενα…εγω ολιγον..σ…χαχα
    Πολυ σε ευχαριστω Λενα..που σου αρεσε η μικρη μου καταθεση ψυχης!!!
    Ευχομαι καλο βραδυ

    Απάντηση
  4. Ασημινα

    Ευχαριστω και την κ Ελενη Γκσμπουρα..για την επιμελεια και ζητω συγνωμη για τους τονους..αλλα δεν εχω ακομη αυτην την πολυτελεια ελπιζω στον μελλον να διορθωθει..
    Επισης θελω να ευχαριστησω και τοβιβλιο .net για την φιλοξενια των γραπτων μου.!!

    Απάντηση
  5. sofia25164

    Πολύ δυνατό το θέμα και το απέδωσες υπέροχα αγαπημένη μας Ασημίνα!!! Την καλημέρα μου να έχεις και μια όμορφη εβδομάδα!!!

    Απάντηση
    • Ασημινα

      Ευχαριστω θερμα Σοφια..!!
      Ευχομαι καλες γιορτες στο σπιτικο σου!!
      Καλα Χριστουγεννα!!!

      Απάντηση
  6. Ανώνυμος

    Ασημίνα μου! Στάθμευσα αρκετά στα θέλγητρα των στίχων σου, ταυτίστηκα, πληθώρα εικόνες, συναισθήματα… αγκυροβόλι με προσωπική απογραφή…σκέψεις και ξεφύλλισμα αλήθειας….στιγμές σε καίριο σημείο της καρδιάς από ιστορία του χθες…του σήμερα, του αύριο κάθε γυναίκας θαρρώ…Ταπεινά υποκλίνομαι στο μεγαλείο της χαρισματικής σου πένας γιατί όπως σου έχω πει ξανά Ασημίνα μου, έχεις το ταλέντο ακόμη και από την αφήγηση καταθλιπτικού συναισθήματος ή κατάστασης, να εκπνέεις μια υπέροχη ανασαιμιά κι ο επίλογος να φαντάζεται σαν φωτεινή επιγραφή που δίνει το έναυσμα για βήμα εμπρός…για κτίσιμο καινούριου ονείρου και στόχου…για γλυκιά και στωική προσμονή…..

    Απάντηση
  7. Ασημινα

    Ευχαριστω απο καρδιας…για το υπεροχο σχολιο σας!!
    Τωρα το ειδα..δυστηχως η τεχνολογια…
    Ευχομαι χρονια πολλα με αγαπη και ειρηνη στις καρδιες μας..
    Καλα χριστουγεννα!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου