Select Page

Χαρμολύπη

Χαρμολύπη

Χαρμολύπη, του Σωκράτη Τσελεγκαρίδη.

…Αχ, πώς να κερδίσεις τους ανθρώπους
ανυπαρξία, χάος και φυγή
θλίψη βρίσκεις σε όλους τους τόπους
έτσι κατάντησε η ζωή…

Ήταν μια Πέμπτη του Φλεβάρη
τ’ άστρα που γίναν πολλά
μια διαφυγή από τον Άδη
στα τάρταρα ξανά.

Μεσοπέλαγα είμαι πάλι
δίχως άστρο για φωτιά
κύματα μου φέρνουν ζάλη
ο χρόνος αλυχτά.

Τώρα πώς να ψαρέψω πάλι
την ευτυχία στα ανοιχτά
ήσουν στιγμιαία λάμψη
χαμένη μαχαιριά.

Τώρα πώς να μην ρίξω πάλι
αγκυροβόλι στην καρδιά
η ανάγκη μου μεγάλη
γυρεύει ζεστασιά.

Τώρα πώς να κερδίσω πάλι
τ’ ουρανού τα δειλινά
χαμένη είναι η μάχη
π’ αντέχει στα μισά.

…Αχ, πώς να κερδίσεις τους ανθρώπους
λουλούδια πέσανε στη Γη
νιότη δεν ρίζωσε τους χρόνους
έτσι κατάντησε η ζωή…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

1 σχόλιο

  1. Σοφία Ντούπη

    Πολύ όμορφο ποίημα σας…με πολύ δυνατό θέμα!!! Έτσι όπως την καταντήσαμε την ζωή μας μια “χαρμολύπη…” Αναρωτιέμαι κερδίζονται οι άνθρωποι;;; Την καλημέρα μου.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!