Χειμερία Νάρκη

16.08.2017

Θα μιλήσω
για τις εποχές του χρόνου
όπως μιλώ
για τα σύμβολα του φωτός
πάνω στα θολά πρόσωπα
των μνημείων της όρασης.

Θα αποτυπώσω τη σκέψη
στο περίγραμμα
του σκελετού της ζωής
δίχως να υπερβάλω
με ιριδίζουσες περιγραφές
και ασαφείς εικόνες.

Θα πω «καλημέρα»
στη διαδοχή των παραστάσεων.

Οι πέτρες
στα ερείπια της μνήμης
-που κρύφτηκε
σε μια σχισμάδα του χθες
και αγνόησε
την κυριαρχία του σήμερα
παρότι έβλεπε
να επελαύνουν ακάθεκτοι
οι επίδοξοι βιαστές του αύριο-
θα αφηγούνται τα γεγονότα
στις νεφελώδεις σελίδες
που επιμηκύνουν τις επιθυμίες
στα τετράδια των κορασίδων
με τα στητά στήθη
και αποκαλύπτουν
τις λεωφόρους των αδαών
καθώς τους ξεναγούν
στο επιμύθιο της απόλαυσης.

Δεν είναι πρέπον να αναφερθώ
στο λιθοβολισμό της παρθένας
που πλήρωσε την αγάπη της
για την προστασία του σώματος
ενώ παράβλεψε
την περιπλάνηση της ψυχής
στις επαμφοτερίζουσες περιπτύξεις
πίσω από τα παράθυρα
της μικρής κάμαρας
που ηδονίζεται
με τα μυστικά του υπνοβάτη.

Ένας μικρός Εσταυρωμένος
στον τοίχο του δωματίου μου
δεν με απαλλάσσει
από τη χειμέρια νάρκη
της επώασης του απρόβλεπτου
στο περιθώριο της ύπαρξης
δε δίνει άλλοθι
στο πλάγιασμα των ημερών
με τα θέλγητρα
της επίορκης ταλάντωσης
της σάρκας.

Θα κινηθώ
στα όρια των κανόνων
που δέχτηκα ανενδοίαστα
δίχως να υπολογίσω τις συνέπειες
όταν άφησα κενή
την ημερομηνία λήξης
στο συμβόλαιο υποταγής
με τους δυνάστες μου.

Θα προστρέξω
στο κυνήγι
του επιούσιου άρτου.

Θα υπομείνω
την αφομοίωσή μου.

Θα βιώσω
την παρουσία μου
δίπλα στην παρουσία
των ανυπόστατων.

Θα υπάρξω.

_

γράφει ο Χρήστος Θ. Παπαγεωργίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου