Χρόνε αψεγάδιαστε

4.12.2017

Η αλμύρα της θάλασσας καίει τα βήματά μου, ο δρόμος είναι πληγωμένος, τα καράβια ματωμένα. Οι γλάροι πέταξαν μακριά, μόνο δυο ανήμπορα χελιδόνια άφησαν τα πληγωμένα τους φτερά κι έπεσαν νεκρά, να μου θυμίζουν τις νεκρές ελπίδες. Δίπλα μου τα παιδιά στήνουν γιορτή,  ζωγραφίζουν γαλάζια όνειρα με το κύμα που σαν χάδι απλώνεται στην ψυχή τους. Βαπτίζουν την παιδική τους ηλικία, χτίζουν πύργους στην άμμο και τους γεμίζουν με φεγγάρια και λιμάνια για ν' αγκυροβολούνε τ' άστρα. Θα πάω κι εγώ κοντά τους να βρω τ' αραξοβόλι μου και ν' αφήσω τους καημούς που δε χωράν στα στήθια μου. Θα παραδοθώ κι εγώ στα παιχνίδια και την αλήθεια τους. Θα φτιάξω κι εγώ ένα παράθυρο στον πύργο τους και θα ζωγραφίσω ένα πίνακα με τα φτερά της αθωότητας. Μαζεύω τη λύπη μου απ' τον αφρό της θάλασσας και προχωράω.

Παιδικές φωτογραφίες σ' ένα συρτάρι κρυφακούνε τον ήχο της παιδικής ηλικίας, που τώρα κείτεται νεκρή. Αλυσοδένω στην ψυχή μου μια φωτογραφία κιτρινισμένη, χτυπημένη απ' τον καιρό. Τα βήματά μου είναι ασθενικά, σώπασαν οι λέξεις μου, τρικλίζουν στο αθώο βλέμμα των παιδιών τα ξεθυμασμένα όνειρά μου. Χρόνε αψεγάδιαστε που ψεγάδι ψάχνεις στη δική μου την ψυχή, δεν σου ζητώ ελεημοσύνη. Τα όνειρά μου θα με οδηγούν στα μονοπάτια τους και τα παιχνίδια τους. Θα ονειρεύομαι πάντα στην ηλιόλουστη μέρα των παιδιών μέσα απ'το καθάριο βλέμμα τους. Δικαίωμά μου!

_

γράφει η Ελένη Φλεμετάκη 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου