Χρόνια που νοστάλγησα

5.08.2017

 


Μεγάλωσα από παιδί
Σε μία ωραία εποχή
Και παίζαμε από μικρά
Ελεύθερα μες στα χωριά

Όλες οι πόρτες ανοιχτές
Ήτανε άλλες εποχές
Σαν μια μεγάλη αγκαλιά
Ήτανε όλη η γειτονιά

Παίζαμε έξω ολημερίς
Ποτέ δε βράδιαζε νωρίς
Και δεν φοβόμασταν σταλιά
Μήπως χτυπήσουμε ξανά

Στα γόνατά μου οι πληγές
Ήτανε πάντα ανοιχτές
Αφού ματώνανε συχνά
Όποτε έπεφτα σ’ αυτά

Το πρωινό μου φτωχικό
Μ’ αγάπη ήτανε κι αυτό
Λάδι με ρίγανη ψωμί
Ζάχαρη πάνω στο ψωμί

Τα χρόνια μας τα σχολικά
Ποδιές φορούσαν τα παιδιά
Τ’ αλφάβητο ήταν σωστό
Ήταν το πολυτονικό

Τα πρότυπα μας ιερά
Καραϊσκάκη και Τσολιά
Με τους Σουλιώτες στο βουνό
Κολοκοτρώνη σ’ αγαπώ

Και τον Οκτώβριο μετά
Όχι Αέρα Μεταξά
Ζήτω το έθνος μας ξανά
Για την Ελλάδα ρε παιδιά

Στα χρόνια τα εφηβικά
Αφιερώσεις λαϊκά
Στη γειτονιά μας ο σταθμός
Ο πρώτος ο πειρατικός

Παρακαλώ να μη μιλάς
Και το τραγούδι μη χαλάς
Γιατί το μαγνητοφωνώ
Μιας και μ’ αρέσει και αυτό

Τις Κυριακές στην εκκλησιά
Να μεταλάβουμε παιδιά
Σώμα και αίμα του Χριστού
Υγεία να ‘χουμε και νου

Που ‘ναι τα χρόνια τα παλιά
Με τον Παππού και την Γιαγιά
Δίπλα στο τζάκι το ζεστό
Αυτά τα χρόνια νοσταλγώ

Τώρα Μανούλα μου γλυκιά
Παρέα κάνεις με τη θειά
Εκεί ψηλά στον ουρανό
Όλα αλλάξανε εδώ

Να ‘μουν παιδί ξανά εγώ
Και να πηγαίναμε χωριό
Και να μπουρλιάζαμε καπνά
Να ‘ταν τα χρόνια τα παλιά

_

γράφει ο Μιχάλης Καλαμακίδης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ο πρόσφυγας

Ο πρόσφυγας

Ξεριζωμένος απ’ τον τόπο μου, απογοητευμένος απ’ τη ζωή, φεύγω για τόπους μακρινούς, για μια καινούργια αρχή. Μες στη βάρκα με τη τρικυμία ψάχνω μια ηλιαχτίδα σωτηρίας. Μάταια όμως. Του ανέμου τα φυσήματα και της θάλασσας τα ξεβράσματα  βγάζουν στην επιφάνεια σώματα....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου