Χτυποκάρδια στο παγκάκι

Δημοσίευση: 4.03.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Όλη τη νύχτα σκεπτόμουν τη σημερινή μας συνάντηση. Ανυπομονώ να τον δω και να τον αγκαλιάσω. Τρεις μήνες πέρασαν. Τρεις ατέλειωτοι μήνες από τη μέρα που έκλεισαν τα σχολεία και μου εκμυστηρεύτηκε πως του αρέσω και θέλει να γίνω το κορίτσι του. Δέχτηκα. Από καιρό ήμουν τσιμπημένη μαζί του. Σ’ αυτό εδώ το παγκάκι απέναντι από το σχολείο καθόμασταν, όταν χαράξαμε μαζί τα αρχικά μας και μια μικρή καρδιά. Μου υποσχέθηκε πως θα με σκέπτεται όσο καιρό θα λείπει στο χωριό του και κάθε μέρα θα μου φωνάζει σ’ αγαπώ με όλη του τη δύναμη μέσα από γιγάντια κοχύλια.

Άρχισε να ψιχαλίζει. Αχ Σεπτέμβρη μου! Τη μια στιγμή αναψοκοκκινίζεις τα μάγουλα των κοριτσιών και την άλλη τα καταβρέχεις με δάκρυα προσμονής και ανυπομονησίας. Το κουδούνι χτύπησε! Η νέα σχολική χρονιά μόλις ξεκινάει κι εκείνος άφαντος. Κάνε να έρθει γρήγορα στο παγκάκι μας! Να με πάρει από το χέρι και να μπούμε στο σχολείο σαν ένα σώμα, σα μια καρδιά που σιγοκαίει από νεανικό έρωτα και όνειρα για το μέλλον. Βρεγμένοι, φοβισμένοι, αλλά μαζί.

Έρχεται! Τον βλέπω να με πλησιάζει τρέχοντας. Καλώς όρισες, φθινοπωρινέ μου έρωτα! Σε περίμενα... 

_

γράφει η Αγγελική Μαρία Ψωμαδέλλη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ακόμα μια φορά…

Ακόμα μια φορά…

Το ρολόι σήμανε δώδεκα. Έβαλε το ψεύτικο χαμόγελό του και δέχτηκε για ακόμη μια φορά ευχές ουτοπικές για επιθυμίες που σκοντάφτουν στην ίδια την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, άλλωστε, είχε αποδεχτεί την προσποιητή ευγένεια του κόσμου. Μοτίβο...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Βάσω Καρλή

    Τι όμορφο και νοσταλγικό. Τι ωραιες εποχές. Με γέμισε ευχαρίστηση αυτη η μικρή σου ιστορία. Μπράβο!!!

    Απάντηση
    • ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΨΩΜΑΔΕΛΛΗ

      Άρα πετύχαμε το σκοπό μας να γυρίσουμε έστω και για λίγο πίσω στις παιδικές μας αναμνήσεις!! Ευχαριστώ θερμά για το σχόλιο!

      Απάντηση
    • ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΨΩΜΑΔΕΛΛΗ

      Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε! Με κάνεις χαρούμενη!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου