Ψάχνω με ένα λυχνάρι

4.03.2017

Περικυκλωμένος από όντα, άνθρωποι αυτοαποκαλούμενοι

Τους αληθινούς ψάχνω με ένα λυχνάρι

Το πασίγνωστο λυχνάρι, του παλιού Διογένη

Σαν μία μακριά ατέλειωτη σκυταλοδρομία.

 

Γρήγορη απάντηση, μην προσμένεις, γέρε Διογένη

Τι που χίλια χρόνια με το λυχνάρι τρέχεις

Να βρεις σε τούτα τα όντα, τον άνθρωπο, τον αληθινό

Είναι σαν κάπου στο σύμπαν τον Θεό να βρεις.

 

Αν και πιστεύω στου λυχναριού τη φλόγα

Στη φλόγα του Προμηθέα, στο φως το θεϊκό

Αν και εύκολο δεν είναι μες στις ψυχές να μπεις

Στον δρόμο περιφέρομαι, ψάχνοντας με λυχνάρι.

 

Δεν ξέρω πόσοι άλλοι θα ψάχνουν σαν εμένα

Αρκεί να έχουν ένα όνομα, το δικό σου Διογένη

Σίγουρα θα φτάσει εκείνη η ημέρα, όταν η φλόγα θα χρειαστεί

Στην ανθρωπότητα να φωτίσει τον εαυτό της, τον αληθινό.

_

γράφει ο Έντμοντ-Ανδρέας Σαλβάρης

μετάφραση: Gaqo Trasha

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Ανδρέα πολύ πολύ ωραίο!
    Ενας αληθινός άνθρωπος… Δύσκολη η αναζήτηση τούτη. Μόνο παλεύοντας καθημερινά με την ασχήμια του εαυτού σου, θα έρθει η στιγμή που θα βγεις από το σπήλαιο και θα αντικρίσεις το αληθινό φως! Τότε ναι, θα έχεις γίνει “ΑΝΘΡΩΠΟΣ”.

    Απάντηση
  2. Εντμόντ-Ανδρέας Σαλβάρης

    Ευχαριστώ πολύ, κ.Ελένη Ιωαννάτου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου