Άρωμα μνήμης, του Κώστα Παρδάλη

9.01.2016

Και η μνήμη ξεθωριάζει αργά-αργά σαν ο χρόνος περνά
Και σκηνές μαγικές και εικόνες σιωπής προσπερνά,
Υποσχέσεις μιας άγραφης τιμής
που ο γιαλός κρατούσε άφθαρτες μέχρι τώρα
τις παίρνει μαζί της η πλημμυρίδα
και τις παρασέρνει η άμπωτης μέσα στο άπειρο.
Με ένα κύμα αέναο σαν επιθανάτιο φτερούγισμα ψυχής
Σαν την μαρμαρυγή μιας καρδιάς άκολπης
Χωρίς στενά, σοκάκια και ατραπούς
Και χωρίς φύλλα, που να θροΐζουν στο πρώτο άγγιγμα του αέρα.
Παρά μόνο είσοδο και έξοδο.
Χωρίς υπόλοιπα, χωρίς κατάλοιπα και χωρίς απόβλητα.
Το μόνο που μένει είναι αυτή η γλυκόπικρη γεύση της σκουριάς ,το θαμπό ενός λευκού χρώματος και το άρωμα μνήμης.
Μιας μνήμης φθαρτής σαν όλες τις άλλες...

 

_

Γράφει ο Κώστας Παρδάλης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Με ειρήνη

Με ειρήνη

Πουλί, λευκό πανάκι πλεούμενο βαρκούλα περιστέρι πετούμενο να φέρει την ειρήνη πέρα απ' το πέλαγο να δώσουμε τα χέρια αδελφοσύνης ταίρια να ενώσουμε τον κόσμο με αγαπόσχοινο να γεμίσουνε οι κάννες με γιασεμιά να μην κλαίνε πια οι μάνες για τα παιδιά οι πατρίδες να...

Τί δουλειά

Τί δουλειά

Τί δουλειά έχω εγώ εδώ όλα ξένα κι ανοικεία πώς να φερθώ τί να είπω της καρδιάς μου ακούω έναν χτύπο «φύγε γρήγορα δεν ανήκεις εδώ όσο κι αν σ’ επαινούν όσο κι αν σε εκτιμούν δεν ανήκεις εδώ δύσκολο να μάθεις τώρα όσα έμαθαν μικροί όσα κι αν απέκτησες όσα κι αν τους...

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

  Κατάκοπος ο νους απόθεσε απέναντι το βλέμμα στου γέροντα την όψη Ανέβασα πάλι πυρετό το παιδί θέλει παπούτσια τηλεφώνησε η Μαρία Ήρεμος ο παππούς στη μοναξιά του σε συνομιλητή αόρατο μοιάζει να ψιθυρίζει Το τιμολόγιο ανείσπρακτο αγάπη μου, της είπα Μα όχι, έχει...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου