Select Page

Άρωμα μνήμης, του Κώστα Παρδάλη

Άρωμα μνήμης, του Κώστα Παρδάλη

Και η μνήμη ξεθωριάζει αργά-αργά σαν ο χρόνος περνά
Και σκηνές μαγικές και εικόνες σιωπής προσπερνά,
Υποσχέσεις μιας άγραφης τιμής
που ο γιαλός κρατούσε άφθαρτες μέχρι τώρα
τις παίρνει μαζί της η πλημμυρίδα
και τις παρασέρνει η άμπωτης μέσα στο άπειρο.
Με ένα κύμα αέναο σαν επιθανάτιο φτερούγισμα ψυχής
Σαν την μαρμαρυγή μιας καρδιάς άκολπης
Χωρίς στενά, σοκάκια και ατραπούς
Και χωρίς φύλλα, που να θροΐζουν στο πρώτο άγγιγμα του αέρα.
Παρά μόνο είσοδο και έξοδο.
Χωρίς υπόλοιπα, χωρίς κατάλοιπα και χωρίς απόβλητα.
Το μόνο που μένει είναι αυτή η γλυκόπικρη γεύση της σκουριάς ,το θαμπό ενός λευκού χρώματος και το άρωμα μνήμης.
Μιας μνήμης φθαρτής σαν όλες τις άλλες...

 

_

Γράφει ο Κώστας Παρδάλης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Ημερολόγιο 2019 – Πρόσκληση

Προτεινόμενα Σχολικά Βοηθήματα

Εγγραφείτε στο newsletter

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος