Έγινα εγώ, εσύ

10.04.2014

 

Κινήθηκα σαν άνθρωπος μέσα στη ζωή

με σώμα και ψυχή.

Άκουσα, περπάτησα, μίλησα

κράτησα στα χέρια μου ζεστό ψωμί.

Μαμά που μούδωσες το σώμα δες το,

μεγάλωσε, τρανώθηκε και θέριεψε.

Δες το, εσύ που του φύσηξες τον πόνο σου,

την πίκρα σου, το γέλιο σου, το δάκρυ σου,

το κύμα το ζεστό στα σπλάχνα τα μικρά.

Μάνα μου σε έζησα

σ’ ένιωσα σε πήρα στην ψυχή μου.

Έγινα άγγελος βουβός φύλακας πιστός της προσευχής σου.

Έγινα εγώ, εσύ.

Βαρύς σταυρός, μαμά,

βαρύ φορτίο στην πλάτη κουβαλώ.

Γιατί,

είναι ίδιο το αίμα που κυλά σε ξέχωρα κορμιά,

είναι ίδια η πληγή που πονά σε ξέχωρα κορμιά,

μα μια η καρδιά που κτυπά στο ίδιο σώμα.

 

της Εύας Κασιάρου

Η γιαγιά της Εύας Κασιάρου μετά την καταστροφή της Σμύρνης ρίζωσε στην Κατερίνη. Εκεί γεννήθηκε κι εκείνη. Όταν ήταν μικρό παιδί και ήθελε να φύγει από τη γη, έσφιγγε με δύναμη τα μάτια. Με χρώματα, φως, αστραπές, μολύβια και χαρτιά ταξίδευε στους δικούς της φανταστικούς και πραγματικούς κόσμους. Σπούδασε νηπιαγωγός για να μη σταματήσει μεγαλώνοντας το παιχνίδι.

Έχει γράψει:

* Πολλά παραμύθια που δημοσιεύτηκαν στα περιοδικά «Σύγχρονο Νηπιαγωγείο» και «Παράθυρο στην εκπαίδευση»

* Μαζί με άλλες φίλες γράψανε «Σχέδια Εργασίας» με διάφορα θέματα για παιδιά σχολικής ηλικίας. Κάποια βρίσκονται αναρτημένα στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη- Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» και άλλα έχουν διανεμηθεί στα σχολεία στα πλαίσια του προγράμματος «Εκπαίδευση Παλιννοστούντων και Αλλοδαπών Μαθητών»

* Το θεατρικό της έργο με τίτλο «Ο ήχος της μπουγάδας» πήρε τον 1ο έπαινο στον 92ο Καλοκαιρίνειο διαγωνισμό του Φιλολογικού «Συλλόγου Παρνασσός».

* Το διήγημά της «Η σιωπή του χαρτονομίσματος» βρίσκεται στο e-book των εκδόσεων Σαΐτα με τον γενικό τίτλο «Το ταξίδι ενός χαρτονομίσματος».

* Το διήγημά της με τίτλο «Αγγελική – Λουκία» κρίθηκε κατάλληλο για αναπαραγωγή σε βιβλίο, στο διαγωνισμό διηγήματος του Cretablog,gr.

Είναι μέλος της SCBWI Greece (το ελληνικό τμήμα του Society of Children’s Book Writers and Illustrators) και μέλος του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.

Η γιαγιά της Εύας Κασιάρου μετά την καταστροφή της Σμύρνης ρίζωσε στην Κατερίνη. Εκεί γεννήθηκε κι εκείνη. Όταν ήταν μικρό παιδί και ήθελε να φύγει από τη γη, έσφιγγε με δύναμη τα μάτια. Με χρώματα, φως, αστραπές, μολύβια και χαρτιά ταξίδευε στους δικούς της φανταστικούς και πραγματικούς κόσμους. Σπούδασε νηπιαγωγός για να μη σταματήσει μεγαλώνοντας το παιχνίδι.

Έχει γράψει:

* Πολλά παραμύθια που δημοσιεύτηκαν στα περιοδικά «Σύγχρονο Νηπιαγωγείο» και «Παράθυρο στην εκπαίδευση»

* Μαζί με άλλες φίλες γράψανε «Σχέδια Εργασίας» με διάφορα θέματα για παιδιά σχολικής ηλικίας. Κάποια βρίσκονται αναρτημένα στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη- Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» και άλλα έχουν διανεμηθεί στα σχολεία στα πλαίσια του προγράμματος «Εκπαίδευση Παλιννοστούντων και Αλλοδαπών Μαθητών»

* Το θεατρικό της έργο με τίτλο «Ο ήχος της μπουγάδας» πήρε τον 1ο έπαινο στον 92ο Καλοκαιρίνειο διαγωνισμό του Φιλολογικού «Συλλόγου Παρνασσός».

* Το διήγημά της «Η σιωπή του χαρτονομίσματος» βρίσκεται στο e-book των εκδόσεων Σαΐτα με τον γενικό τίτλο «Το ταξίδι ενός χαρτονομίσματος».

* Το διήγημά της με τίτλο «Αγγελική – Λουκία» κρίθηκε κατάλληλο για αναπαραγωγή σε βιβλίο, στο διαγωνισμό διηγήματος του Cretablog,gr.

* Το μυθιστόρημά της «Μυστήριο στην αυλή» πήρε το δεύτερο βραβείο στο διαγωνισμό ανέκδοτου παιδικού μυθιστορήματος του Κυπριακού Συνδέσμου Παιδικού Νεανικού Βιβλίου (2013)

Είναι μέλος της SCBWI Greece (το ελληνικό τμήμα του Society of Children’s Book Writers and Illustrators) και μέλος του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.

Συνεργάζεται με τον "Μαγικό κόσμο του παιδικού βιβλίου" (www.kosvoice.gr)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Έγινα εγώ, εσύ.

    Βαρύς σταυρός, μαμά,

    βαρύ φορτίο στην πλάτη κουβαλώ.

    Συγκλονιστικό!!!!Σας ευχαριστώ!!!

    Απάντηση
    • Εύα Κασιάρου

      Εγώ σας ευχαριστώ!

      Απάντηση
  2. Αθηνά Μαραβέγια

    Πόσο τυχερή κι ευλογημένη πρέπει να νοιώθει τούτη η μαμά!!!
    “…είναι ίδιο το αίμα που κυλά σε ξέχωρα κορμιά,
    είναι ίδια η πληγή που πονά σε ξέχωρα κορμιά,
    μα μια η καρδιά που κτυπά στο ίδιο σώμα.”
    Ευχαριστώ!!!

    Απάντηση
  3. Εύα Κασιάρου

    Αθηνά μου είναι τυχερή και η κόρη! σε ευχαριστώ!

    Απάντηση
    • Δημητρης Προδρομου

      Εγινα αγγελος βουβος,φυλακας πιστος της προσευχη σου.ΕΓΙΝΑ ΕΓΩ ΕΣΥ….
      Λιγες λεξεις αλλα πολυ νοημα.Ευα μου …. υποκλεινωμαι …. !!!!!!!!!! Οτι και να
      σου γραψω ειναι λιγο.Να σε ‘χει ο Θεος καλα … ειναι ευχη μου !!!!!

      Απάντηση
      • Εύα Κασιάρου

        Σε ευχαριστώ πολύ …. η ευχή σου, δύναμή μου ….

        Απάντηση
  4. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Μάνα μου σε έζησα
    σ’ ένιωσα σε πήρα στην ψυχή μου.”

    Μάνα μου… αχ και να γυρνούσε πίσω ο χρόνος… να σου πω όλα εκείνα που δεν σου έλεγα – γιατί τα θεωρούσα δεδομένα…

    Εύα μου… τι παράθυρο άνοιξες…

    Απάντηση
    • Εύα Κασιάρου

      Σε ευχαριστώ!! Η μάνα πάντα είναι μέσα μας και ας είναι μακριά, την κουβαλάμε ….

      Απάντηση
  5. Ανώνυμος

    ΒΑΡΥΣ ΣΤΑΥΡΟΣ,ΜΑΜΑ, ΒΑΡΥ ΦΟΡΤΙΟ,ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΚΟΥΒΑΛΩ. Λιγες λεξεις αλλα με παρα πολυ νοημα Ευα μου….παρα πολυ νοημα.Η μανα ειναι παντα μεσα μας … οπως λες και ‘συ.Ευα μου …ετσι απλα … υποκλεινωμαι μπροστα σε σενα και το ταλεντο σου !!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Εύα Κασιάρου

      Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Λέξεις και σκέψεις στο χαρτί που για μένα έχει κάθε μια τη δική της σημασία…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου