Ένας απερίσκεπτος οιωνός

Δημοσίευση: 3.07.2018

Ετικέτες

Κατηγορία

Μικρό ονειρικό πουλί,
σε κρατώ μέσα από τη φυλακή του ύπνου
ενώ ένα μαύρο ανυπότακτο γεράκι παρακολουθεί
από το σκοτεινό δέντρο της νύχτας

παροτρύνοντας τον εαυτό του
στην απελευθέρωση του ξυπνήματος

η οποία έχει το δικό της τοπίο τρόμου.

Πώς θα σε σώσω
όταν το χέρι μου δε σου προσφέρει πτήση

μακριά από αυτό το όνειρο;
Γιατί χρονοτριβείς σε υπομονετική εμπιστοσύνη
σαν ένας απερίσκεπτος οιωνός του εαυτού σου;

Τα σύμβολα μας περιβάλλουν
σουρεαλιστικά και αδιαπέραστα

έτσι όπως συγχωνεύονται σε ένα κολάζ μυστηρίου.
Ας συμφωνήσουμε λοιπόν σε κάτι:
Εγώ θα σου δώσω τον φόβο μου για να μπορέσεις

να τον μεταφράσεις σε πτήση
κι εσύ θα παραμείνεις νοερά μαζί μου.

_

γράφει η Βασιλική Δραγούνη

Ακολουθήστε μας

Φαντάσματα

Φαντάσματα

Κάτι νύχτες Που τρίζουνε τα μάνταλα στις πόρτες Που σέρνονται στα μάρμαρα πνιγμένες προσευχές Κάτι νύχτες  Που τρέμουν τα παράθυρα θανάτου πυρετό Ξεχύνονται αντίλαλοι απ’ τα υπόγεια Κάτι νύχτες χτυπήσανε τις πόρτες μα δεν ήτανε κανείς.   Κάτι νύχτες έσβηναν τα...

Μυρτώ

Μυρτώ

Τρίτη και δεκατρείς εχθές, δεν βγήκα από το σπίτι, στο κολυμβητήριο να πάω, απέφυγα. Κοιμήθηκα ώρες πολλές, ώρες πολλές κοιμάμαι, έχοντας ύπνο καλόν. Ξυπνώντας εχθές το πρωί στις ένδεκα (στις δώδεκα κοιμήθηκα ξανά), ολοκλήρωσα κάτι, που, από προχθές, Δευτέρα, του μήνα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Μυρτώ

Μυρτώ

Τρίτη και δεκατρείς εχθές, δεν βγήκα από το σπίτι, στο κολυμβητήριο να πάω, απέφυγα. Κοιμήθηκα ώρες πολλές, ώρες πολλές κοιμάμαι, έχοντας ύπνο καλόν. Ξυπνώντας εχθές το πρωί στις ένδεκα (στις δώδεκα κοιμήθηκα ξανά), ολοκλήρωσα κάτι, που, από προχθές, Δευτέρα, του μήνα...

Ροζ

Ροζ

Πάντα το έλεγε η μάνα μου: “Μάλλιασε η γλώσσα μου, μην βάζεις τα άσπρα με τα χρωματιστά, θα χαλάσουν τα ρούχα”. Μα εγώ μια ζωή, ανοικοκύρευτη.  “Ξερω τι σου λέω,  θα προσέχω”. Πήρα όλη την μπουγάδα, Και τα’μπλεξα. Τα ‘μπλεξα όλα.  Και τώρα βρίσκομαι εδώ, Να κλαίω πάνω...

Εκφοβισμός

Εκφοβισμός

Δεν έχει ουδεμία αξία να γράψω ή να μιλήσω για όσα έχω περάσει.   Δεν έχω ανάγκη από βλέμματα λύπησης ή λόγια θαυμασμού.   Διατηρώ την ανθρωπιά, αλλά και την επιμονή μου. Αυτό μόνο αξίζει να εκμυστηρευτώ.   _ γράφει ο Νικόλαος...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    ”Ας ΣΥΜΦΩΝΉΣΟΥΜΕ ΛΟΙΠΌΝ ΣΕ ΚΆΤΙ”. Εγώ θα σού ευχηθώ καλό Καλοκαίρι κι’ εσύ θα δεχτείς το αίτημα φιλίας που σο’ύ στέλνω.
    Μού άρεσε το ποίημα σου όπως πάντα άλλωστε…

    Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    ΔΕΝ ΜΠΟΡΏ ΝΑ ΚΑΤΑΛΆΒΩ ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΒΓΆΖΕΙ ΣΑΝ ΑΝΏΝΥΜΗ και ονομα έχω και διεύθυνση Λένα Μαυρουδή Μούλιου το ονοματάκι μου

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου