Ένας παράξενος εμφύλιος

17.09.2016

mountain-lake

Ο γραφικός μου χαρακτήρας επαναστατεί·
το λάμδα πολεμά το έψιλον και γίνεται
ένας παράξενος εμφύλιος πριν έρθει μια λέξη και υποτάξει τα πάντα στην περιώνυμη ταξιαρχίας της.
Αυτά συμβαίνουν το βράδυ· το πρωί
τα πουλιά ερωτεύονται το πρόσωπο της μέρας και
καταλήγει το καθετί που πράττουν να είναι μουσική
του ανέφελου ουρανού.
Μπορείς να περπατάς σιγά ανάμεσα από τις φιστικιές, στο πάρκο και να ακούς
πως η συμφωνική ορχήστρα τους δίνει
νόημα στο ευρύ περιβάλλον.
Τότε στέκομαι ακίνητος μπροστά στην λίμνη με τις πάπιες και ψάχνω απο πού πυροδοτεί ο αέρας την μνήμη και είναι τόσο διαπεραστικός που κυνηγά ένα σμήνος έντομα που θέλουν, με τον ήλιο που ξεπροβάλει, να παίξουν...

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Σεμνότητα

Σεμνότητα

- Στον πατέρα μου–   ​Ο Ήλιος κρύος και καυτός και πάνω σου η Εκάτη.* Από την κούνια ορφανός, ταφή με ρούχα εργάτη.   _ γράφει ο Φώτης Μάλλιος   *Θεά της σελήνης, των νεκρών και των...

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου