Ένας παράξενος εμφύλιος

17.09.2016

mountain-lake

Ο γραφικός μου χαρακτήρας επαναστατεί·
το λάμδα πολεμά το έψιλον και γίνεται
ένας παράξενος εμφύλιος πριν έρθει μια λέξη και υποτάξει τα πάντα στην περιώνυμη ταξιαρχίας της.
Αυτά συμβαίνουν το βράδυ· το πρωί
τα πουλιά ερωτεύονται το πρόσωπο της μέρας και
καταλήγει το καθετί που πράττουν να είναι μουσική
του ανέφελου ουρανού.
Μπορείς να περπατάς σιγά ανάμεσα από τις φιστικιές, στο πάρκο και να ακούς
πως η συμφωνική ορχήστρα τους δίνει
νόημα στο ευρύ περιβάλλον.
Τότε στέκομαι ακίνητος μπροστά στην λίμνη με τις πάπιες και ψάχνω απο πού πυροδοτεί ο αέρας την μνήμη και είναι τόσο διαπεραστικός που κυνηγά ένα σμήνος έντομα που θέλουν, με τον ήλιο που ξεπροβάλει, να παίξουν...

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου