Ένας ωραίος θάνατος…

3.03.2016

tree_time

06.30

Εσύ ξυπνάς για τη δουλειά. Δένεις τη γραβάτα σου. Πίνεις στα γρήγορα δυο γουλιές καφέ και φεύγεις κλείνοντας την πόρτα δυνατά.

Εγώ πίνω το δεύτερο χάπι. Μη με ρωτήσεις ποιο είναι. Τα παίρνω όλα με μια σειρά. Χωμένα σε θήκες. Ξέρεις από αυτές τις χρωματιστές με τις μέρες επάνω. Μην τους το πεις μα δε μπορώ να τις διαβάσω. Καμιά φορά ξεχνώ και τη σειρά της εβδομάδας. Και τι μέρα έχει ο μήνας. Και ποιος είναι αυτός ο μήνας. Ανακατεύτηκε και ο καιρός και δε με βοηθά.

06.30

Χαϊδεύεις τα μαλλιά της και ανασαίνεις στο αυτί της. Τη φιλάς στο λαιμό. Και την ξυπνάς. Της κάνεις εκείνον τον πρωινό έρωτα που θα μυρίσει καφέ αχνιστό και τσιγάρο το δωμάτιο, σκορπώντας αγκαλιές Κυριακάτικες.

Εγώ θα σηκωθώ με το ζόρι από το στρώμα και θα κοιτάξω μια κορνίζα. Καμιά φορά, μην το πεις πουθενά και με πάνε και με κλείσουν, την παίρνω και αγκαλιά. Θα ‘θελα και να τη χορέψω μα δε με βαστούν τα πόδια. Τουλάχιστον με βαστά το αυτί μου. Ακούω ακόμα εκείνο το τανγκό σαν τότε. Παραμ παράμ παράμ παράμ στροφή και γέλιο. Και ένα φιλί στο λαιμό. Σαν το δικό σου νομίζεις.

06.30

Γυρίζεις μεθυσμένος, τρεκλίζοντας στο δρόμο. Στο αίμα σου κυλούν βότκες και κοκτέιλ και κάτι σφηνάκια. Ούτε που τα θυμάσαι. Παλεύεις να βρεις τα κλειδιά. Μα με τόσο μεθύσι δε βρίσκεις ούτε την πόρτα για να ανοίξεις.

Ξυπνώ από το θόρυβο της μηχανής σου και κατουρώ το κρεβάτι. Ντρέπομαι μα ευτυχώς είμαι μόνος. Κι αυτή η μοναξιά με κάνει να διαολοστείλω ετούτα τα σεντόνια που με το ζόρι τραβώ από το στρώμα.

06.30

Κοιμάσαι ακόμα. Βλέπεις εκείνο το όνειρο. Εκείνο το σχέδιο. Εκείνο το ταξίδι. Με ύπνο βαθύ και κορμί υποταγμένο στο Μορφέα. Θα γίνεις εκείνος και εκείνος. Θα φτάσεις. Δε θα φτάσεις. Θα κατορθώσεις. Κοιμάσαι ακόμα. Ονειρεύεσαι ακόμα.

Περιμένω έξω από την τράπεζα μες στο κρύο. Με λένε γεροντάκι. Με κοροϊδεύουν που φτάνω από τους πρώτους και τους κλέβω τη σειρά! Μα για να φτάσω εδώ κάνω αγώνα. Για να κρατήσω όρθιος κάνω αγώνα. Για να πάρω σειρά κάνω αγώνα. Για να πάρω τα λεφτά μου κάνω αγώνα. Για να τη βγάλω καθαρή με τούτα τα δίφραγκα κάνω αγώνα.

06.30

Είμαστε καθρέφτες. Σε ένα χρονικό παράλληλο σύμπαν. Μια αλλαγή παρτίδας αρκεί. Μια στροφή του χρόνου και αλλαγή του σκηνικού. Νέος και φευγάτος. Γέρος και φευγάτος. Μοιάζουμε, στην τρέλα που μας οδηγεί και στην τρέλα που μας βρίσκει στον προορισμό.

Σε ένα ξημέρωμα εσύ θα φύγεις για το όνειρο και εγώ -αν με αξιώσει ο Θεός- θα φύγω στο όνειρο μέσα. Να ‘ναι ένας ωραίος θάνατος. Έτσι δε λένε;

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

16 σχόλια

16 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Δεν βρίσκω λόγια αγαπημένη μου Μάχη ….. … καταλαβαίνεις ίσως γιατί …. την καλημέρα μου!!

    Απάντηση
  2. Ελένη

    Μπράβο, Μάχη μου. Ξεχωριστό και υποβλητικό.

    Απάντηση
  3. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Σκηνές ονείρου…σκηνές αλήθειας…
    σκηνές αγώνα μιας κρύας νύχτας…
    Μιας νύχτας τέτοιας που δεν τελειώνει…
    και σαν καλύβι άδειο στοιχειώνει!
    Μέθη…ουσίες…έρωτας…κράμα…
    μια χαρμολύπη σ΄εικόνας τάμα…
    Θάλασσα ο λόγος σου…νερό και βράχη…
    Πάλι μας μάγεψες…ΜΠΡΑΒΟ σου Μάχη!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Αχ…κυρία Χρυσούλα…πατάτε κρητικά στα έργα μου και χορεύει καστρινό η καρδιά μου!

      σας ευχαριστώ πολύ πολύ! Καλημέρα!

      Απάντηση
  4. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Αμάν με την Κρήτη σας τέτοια λατρεία πια!!!
    Μάχη μου το πρωινιάτικό σου και η τελευταία ευχή σου δεν αφορά μόνο τους γέροντες μα και όλους ΕΜΑΣ τους …νέους. Πολύ μου άρεσε βέβαια αυτό να λέγεται.Μπράβο σου …

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Τι να σε κάνω Λένα μου. Είμαί κομμάτι της. Είναι κομμάτι μου.
      Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Καλή μας μέρα!!

      Απάντηση
  5. Σοφία Ντούπη

    Μικρή μας μάγισσα… πάλι έσυρες τη μαγική σου πένα… (πλήκτρα ήθελα να πω) και μας μάγεψες! Έτσι καθημερινά έτσι απλά… με ανθρώπους, στιγμές και ρόλους καθημερινούς… Την αγάπη μου, την καλημέρα μου και καλή τσικνοπέμπτη!!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σοφία μου γλυκιά σε ευχαριστώ για τα μελένια σου λόγια. Ναι..αυτά τα απλά…τα καθημερινά..οι άνθρωποι ..οι στιγμές τους..τα δεδομένα που δεν είναι δεδομένα… αυτά τριγυρνάνε στη σκέψη μου συχνά..

      Την αγάπη μου και να το τσικνήσετε όπου και όπως αγαπάτε όλοι σας!

      Απάντηση
  6. Χριστίνα Σουλελέ

    Πράγματι, πολύ ιδιαίτερο. Μου άρεσε πολύ!

    Απάντηση
  7. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ συγκινητικό. Μου αρέσει αυτός ο “κοφτός” τρόπος γραφής Μάχη! Με κάνει να αδημονώ 🙂

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Έλενα μου σε ευχαριστώ. Κοφτά για να ‘ναι λίγο πιο απότομα και πιο ηχηρά τα μηνύματα. Ξέρεις γιατί.
      Καλησπέρα και σε ευχαριστώ.

      Απάντηση
  8. Ελένη,Κορωνιώτη

    Συγκλονιστικά γραμμένες συγκλονιστικές στιγμες….Αυτο!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Ελένη μου σε ευχαριστώ.
      Καλή σου μέρα και εύχομαι ένα όμορφο Σαββατοκύριακο…εεεεερχεται…!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου