Ένα ακόμη αντίο

5.02.2016

Μια νύχτα ξάστερη. Η ζωή σε ακινησία. Ρίγος στα μεταφερόμενα κορμιά. Τα σύννεφα πήραν τις θέσεις τους κάνοντας την ατμόσφαιρα πιο μελαγχολική. Ταύτισαν το χρώμα τους με το ανθρώπινο συναίσθημα. Σταμάτησαν κι αυτά να κινούνται. Τα πρόσωπα ανέκφραστα. Έβγαιναν μόνο κάποιες λέξεις, που πάγωναν στον αέρα, προσπαθώντας να πάρουν κάποια απόχρωση. Ξεψυχισμένες λέξεις και βαριές ανάσες. Τα βλέμματα απλανή, χαμένα σε έναν κόσμο βυθισμένο σε ασυνάρτητες σκέψεις.
Μα η ακινησία δεν κρατά για πάντα. Πιάνεσαι και θες λιγάκι να σηκωθείς. Να πάρεις αέρα. Να ξεστομίσεις μια παλιοκουβέντα για να σπάσεις το βαρύ φορτίο που κουβαλά η ψυχή σου. Τα συναισθήματα είναι έντονα και έτσι βγαίνουν. Τσακίζουν μέσω της γλώσσας σου. Μέσω των ματιών σου. Οι καθρέφτες, αυτοί της ψυχής σου, έσπασαν και γεμίζουν το παγωμένο βλέμμα με κρυστάλλινα καρφιά. Πονάς και θες να ακουμπήσεις κάπου να ξαποστάσεις, γιατί κουράστηκες πολύ.
Και κάπως έτσι κυλά. Κι όλοι δίπλα σου προσεύχονται για το καλύτερο. Μιλούν για κάποιο χρόνο. Λένε πως είναι γιατρός. Πως είναι φάρμακο τέτοιων πληγών. Ή απλά μια προσωρινή παρηγοριά.
Όλα κυλούν πότε αργά, πότε γρήγορα. Κοιτάς το ρολόι της ζωής σου και κάνεις τον απολογισμό σου.
Η ώρα πέρασε. Νύχτωσε. Και όλα όσα έζησες καταγράφτηκαν και θα είναι κάπου εκεί, για να δίνουν το παρόν τους στις στιγμές σου. Εκεί να θυμάσαι… να μην αφήνεις εκκρεμότητες με τους ανθρώπους σου.

 

_

γράφει η Ξένια Ζερβού

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Είχες τόσα πολλά να πεις Ξένια μου… και τα είπες όλα! Μου άρεσε πολύ μπράβο σου!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου