Ένα ψέμα

27.04.2015

 

 

Γέννησε αγκάθια η Γη...

 

Την ώρα της αλαζονείας σου,

έπλεκες στεφάνι στα μαλλιά,

μ' ένα σου χάδι.

 

Ατόφια τιμή!

 

Θηλιά στη ζωή.

Οι ρίζες απλώθηκαν βαθειά στο κόκκινο χώμα.

 

Τολμάω μου λες

και μου προσφέρεις το ρόδο.

Μυρίζει κανέλα και ουτοπία...

 

Είναι ντυμένο με δάκρυ.

Είναι ψέμα.

 

Σαν παραμύθι, τόσο γλυκό..

 

Το έθαψα για λίγο στην άμμο.

 

Πέρασα απέναντι.

 

Έλα...

 

Καίει μου λες.

Μα αυτή ειν' η ζωή!

 

Έλα...

 

Που είναι ο Ήλιος;;

 

Ουρλιαχτό... Σιωπή.

 

Το μονοπάτι του εαυτού σου,

οδήγησε στο κραδασμό της οφθαλμαπάτης...

 

Κοίτα!

Αποκοιμήθηκε η πλάνη

στην αγκαλιά της ουσίας σου.

 

Έλα...

 

Αφουγκράστηκα το κοχύλι,

τους χτύπους της απουσίας σου.

 

Φλέγεται ο φόβος.

Η στάχτη σχεδίασε τη μορφή σου στον άνεμο,

σκορπίζοντας την ανάσα σου στα βάθη της μοίρας.

 

“Διάβασε μου το παραμύθι.

Εσύ με έκανες να ακουμπήσω το χέρι στα λάθη!”

 

“Δεν μπορώ, καίγομαι!”

Θα είναι το ψέμα.

 

Έλα...

 

Το έντυσες με μελωδία,

 

Θυμάσαι;;;

 

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου 

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Ale Ros

    Ωραίο και πρωτότυπο. Μου άρεσε.

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Ευχαριστώ με όλη μου τη καρδιά Ale Ros!!!!!!!!!

      Απάντηση
  2. Μάχη

    “Μα αυτή είναι η ζωή…” Ελένη….

    Καλημέρα με λιγότερα ψέματα..από όσα ακούμε και από όσα λέμε καμιά φορά. Ας δίνουμε τις αλήθειες μας και ας επιλέγουμε τα αληθινά μονοπάτια…

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Μάχη μου σε ευχαριστώ πολύ πολύ!!!

      Καθώς βαδίζουμε στο μονοπάτι της ζωής
      ξεφυτρώνουν πολλά αγκάθια.
      Μερικά τα προσπερνάμε, άλλα τα πατάμε
      και άλλα τα ρίχνουμε εμείς οι ίδιοι,
      δημιουργώντας τη ψευδαίσθηση
      ότι δεν θα αγγίξουν τη καρδιά μας,
      διότι εμείς “ξέρουμε”.

      Οι πληγές όμως μεγαλώνουν!

      Απάντηση
  3. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Το μονοπάτι του εαυτού σου,
    οδήγησε στο κραδασμό της οφθαλμαπάτης…

    Η στάχτη σχεδίασε τη μορφή σου στον άνεμο …

    Καίει μου λες.
    Μα αυτή ειν’ η ζωή …

    Πάρα πολύ όμορφο Κα Ιωαννάτου!
    Ολοένα και περισσότερο ωριμάζει η γραφή σας …

    Καλημέρα!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Κε Σκοπετέα με συγκινείτε!!!
      Μεγάλη μου τιμή να το λέτε εσείς αυτό!!
      Με κάνετε πολύ χαρούμενη!!

      Να έχετε μια όμορφη εβδομάδα,
      χωρίς αγκάθια στο μονοπάτι σας!

      Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιώτη

    Πολύ ιδιαίτερο ποίημα και έχω μια αδυναμία σε αυτά!!!!!!Συγχαρηρήρια Ελένη!!Συγκλονιστικό!!!!!!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Άννα σ’ ευχαριστώ με όλη μου τη καρδιά!!!!

      Με συγκινείς και με κάνεις χαρούμενη με τα λόγια σου!!!!!
      Να είσαι πολύ καλά!!!!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου