Στα όμορφα θαλασσινά βράδια
μόνο χαρά κι έρωτας επιτρέπεται
τούτος είναι ο σκοπός τους
λόγια των είκοσι...
Κι όπως βουτάγαμε πόδια και μνήμες στο νερό
γελώντας και φλυαρώντας
ένα δάκρυ έφυγε για ό,τι βράχηκε.
Για δες τα φώτα απέναντι
παλιές καρφίτσες μαμάδων μοιάζουν
πολύτιμα για γιακάδες και φυλαχτά
στη ναφθαλίνη
προς διαφύλαξη...
Είμαι γεμάτη τρύπες σκέφτηκα
και το ΄πα δυνατά...
Από παντού περνά ο εαυτός μου
τρύπα και πόνος...
Θαλασσινά καλοκαιρινά όνειρα
μακριά να φεύγουν από μας
η παρέα να κερνάει
κι αλμυρά δάκρυα να γευόμαστε
με το ένα πόδι στο νερό
τ' άλλο στα βότσαλα
να δροσίζουμε τη νύχτα των αποφάσεων...
Με πήρες αγκαλιά κι η μουσική έπαιζε...
Ας γεμίσουμε τις τρύπες μουσική
ας βάλουμε καρφίτσες στα πέτα
ας αρχίσουμε ξανά...
Πάμε για χορό!

 

_

γράφει η Κωνσταντίνα Γεωργαντοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!