Ήσουν εκεί…

24.05.2016

 

church_sea_kostoglou

Φωτογραφία: Βάσω Κώστογλου

Ήσουν εκεί, στο γέλιο ενός παιδιού, που μου ‘φερε μια χούφτα θάλασσα
να βρέξω τ’ ακροδάχτυλά μου στη διάφανη αλμύρα.
Ήσουν εκεί, στο σύννεφο, που χάραξε με μια πινελιά στον καμβά του ουρανού
ολόλευκη κορώνα, ακριβώς πάνω από το Κέλυφος, το ερημονήσι.
Ήσουν εκεί, στο πέταγμα του γλάρου, που ισορροπώντας στη γραμμή του ορίζοντα, σαν λευκή βολίδα έσκιζε και χώριζε στα δύο
το μπλε της θάλασσας και του ουρανού.
Ήσουν εκεί, στη ρίζα του βράχου, που είχε με το κύμα πιάσει ψιλή κουβέντα.
Ήσουν εκεί, στο αεράκι, που ανάσαινε ρετσίνι πεύκου και θαλασσινό αλάτι.
Κρύφτηκα στη σκιά από ένα αλμυρίκι και κοίταξα ψηλά για να σε δω.
Η λάμψη σου μου χαμήλωσε το βλέμμα.
Το χαμόγελο σου χύθηκε ολόχρυσο ποτάμι, να λαμπυρίζει πάνω στα καταγάλανα νερά.
Ήσουν κι εκεί…
Ήσουν παντού και πάντα και για όλους
Σε ψάχνω…
Ποιος είσαι;
Τι είσαι;
Πού είσαι;
Έφτασε στ’ αυτιά μου ο λεπτός μεταλλικός ήχος της καμπάνας
απ’ το ξωκλήσι του  Αι Νικόλα, που έστεκε λευκό μαντήλι στο ακρωτήρι
και καλοτύχιζε τα πλεούμενα που πηγαινοέρχονταν στον κόλπο.
Εκεί ήσουν, και ήσουν… θεός.
Β.Κ.

Θεός ήσουν… πάντα εκεί άγνωστη φιγούρα αγγελική
τα χνάρια μου έγραφες στο χώμα πριν ακόμα τα πόδια μου σύρω
Σε έφερνε η θάλασσα σα χάδι και έγραφε πάνω μου όνειρα αλμυρά
ήσουν εκεί βαφτιστικός σταυρός και φυλαχτό κάτω από το μαξιλάρι
τα ψαροκάικα πάντα σε χαιρετούσαν στα δίχτυα τα ψάρια ζεστή υπόκλιση
ήσουν εκεί ανάμεσα στα κύματα που μέτραγαν οι δροσερές ευχές μου
μέθη από λιαστό κρασί μιας καταγάλανης μέρας καλοκαιρινής
ήσουν εκεί το αέρινο καλωσόρισμα σε μπλε μεταλλικό τραπέζι
το κεντητό στρωσίδι που μοσχοβολούσε νοικοκυροσύνη και σαπούνι
ήσουν εκεί στο άπλωμα της μέρας και στο παίδεμα της νύχτας
μυρωδιά από βασιλικό στο χέρι μου, μου χάραζες γραμμές
σε ψάχνω σε αναζητώ
ρωτώ ξαναρωτώ για το ποιος είσαι
μα μέσα στην καρδιά μου σουστάρουν οι παλμοί
και το όνομά σου δίνουν…
Μ.Τ.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

14 σχόλια

14 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Το αγάπησα από τον πρώτο σου στίχο Βάσω που μου έστειλες και θέλω να στο αφήσω και εδώ το ευχαριστώ μου για την τιμή…
    Ξεσηκώσαμε μια θαλασσινή απόχρωση άκρως συναισθηματική…και άκρως ταιριαστή στoυς δικούς μου χρωματισμούς.

    την αγάπη μου…

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Οι λέξεις σας μου έφεραν γαλήνη, με γέμισαν αγάπη και με ταξίδεψαν με φως ….. Σας ευχαριστώ!

    Απάντηση
  3. vaso kostoglou

    Μάχη εγώ σ’ ευχαριστώ που βάδισες πλάι μου σ’ αυτή τη διαδρομή και ακροπατώντας με την πένα σου πάνω στο υποσυνείδητο μου οδήγησες την αναζήτηση μου εκεί που βρίσκονταν η απάντηση στα ερωτήματα μου. Ξεκινήσαμε στο ρυθμό της σούστας και καταλήξαμε με πεντοζάλι. Πάντα με μάγευαν οι Κρητικοί χοροί και ας μην έμαθα πότε μου να τους χορεύω.
    Τον θαυμασμό μου!!!

    Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Τι υπέροχη σύζευξη είναι αυτή!!! Δεν ξέρω ποια να πρωτοθαυμάζω!!! Σαν ευλογία τα λόγια και εικόνες σας!!! Σαν χάδι που είναι πάντα εκεί!!! Ευχαριστώ πολύ που με ταξιδέψατε… την αγάπη μου!!!

    Απάντηση
  5. Χριστίνα Σουλελέ

    Συγχαρητήρια και στις δυο! Μας ταξιδέψατε!

    Απάντηση
  6. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Αυτό δεν ήταν πάντρεμα…δεν ήτανε ούτε σμίξη…
    Ήταν το φως του ήλιου μας που ουδέποτε θα σβύσει…
    Ήταν δυό στάξεις γαλανό… και μια ολιά μελένιο…
    που έκανε το όνειρο …να μοιάζει σμαραγδένιο…
    Ταξίδεψα ανάλαφρα… με το σκαρί της πένας…
    και βρέθηκα ν’ ακροπατώ…στα ζάλα μιας βεγγέρας…
    ΜΠΡΑΒΟ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΥΟ ΣΑΣ…ΜΑΧΗ ΚΑΙ ΒΑΣΩ,
    ΒΑΣΩ ΚΑΙ ΜΑΧΗ, ΕΙΣΤΕ ΣΑΝ ΔΥΟ ΣΤΑΓΟΝΕΣ
    ΠΟΛΥΤΙΜΟΥ ΑΡΩΜΑΤΟΣ!!!

    Απάντηση
  7. Έλενα Σαλιγκάρα

    Υπέροχοι στίχοι που κύλησαν σαν νεράκι, που έφτιαξαν εικόνες και με ταξίδεψαν.
    Σαν να ήμουν κι εγώ εκεί…

    Συμπληρώσατε ιδανικά η μια την άλλη… Μπράβο σας…

    Απάντηση
  8. vaso kostoglou

    Άννα, με τρεις μόνο λέξεις έχεις πετύχει την απόλυτη προσέγγιση κατά τη γνώμη μου. Γαλήνη και φως είναι αυτό που περιγράφω στους στίχους μου και αναζητώ την πηγή τους. Την αναζήτηση αυτή έρχεται η Μάχη να συμπληρώσει, αλλά και να ξεκλειδώσει στον τελευταίο της στίχο με μία λέξη, που δεν είναι άλλη από την αγάπη.
    Κυρία Χρυσούλα τα σχόλια σας πάντα μοναδικά και αξιοζήλευτα.
    Σοφία, Χριστίνα, Έλενα σας ευχαριστούμε όλες.

    Απάντηση
  9. Ελένη Τριανταφύλλου

    Βάσω, διαβάζοντας τους στίχους σου ξαφνιάστηκα ευχάριστα!Πολλή ευαισθησία, εξαίρετη γραφή! Το ίδιο και η Μάχη! Χαίρομαι που περπάτησα με τα βήματά σας! Ευχαριστώ για την ευκαιρία! Θα χαρώ να έχω κι άλλες! Να είστε καλά.

    Απάντηση
  10. Μάχη Τζουγανάκη

    Σας ευχαριστώ όλους για τα όμορφα σχόλιά σας… ήσασταν εδώ…και το καταλάβαμε και οι δυο μας…

    Απάντηση
  11. vaso kostoglou

    Κυρία Τριανταφύλλου, τα λόγια σας μεγάλη μας τιμή. Δεν ξεχνώ αυτούς που κάποτε μου έδειξαν τους δρόμους. Ευχαριστούμε.

    Απάντηση
  12. Αθηνά Μαραβέγια

    Ένα πανέμορφο πάντρεμα, που σαν γαμήλιο δώρο σε μας τους επισκέπτες, η θάλασσα με όλα όσα σημαίνει για τον καθένα μας!!!
    Πολύ ωραίο ταξίδι κι ευχαριστώ σας!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου