Ήχοι σιωπής

18.03.2015

 

 

Θυμάσαι τότε που με κοιτούσες

Κι ήταν τα μάτια σου δυο στάλες φως...

Πόσα μου χάριζες μ’ αυτό το βλέμμα

Γέμιζε χρώματα ο ουρανός...

 

Θυμάσαι τότε που μου μιλούσες

Κι ήταν τα λόγια σου παρηγοριά ...

Ώρες πολύτιμες, καταδικές μας

Και θρυμματίζονταν η μοναξιά...

 

Θυμάσαι τότε που μ’ αγαπούσες

Και κάναμε όνειρα για μια ζωή...

Ήμουν για σένανε ο κόσμος όλος

Και μ’ ονομάτιζες μοναδική...

 

Θυμάσαι τότε που μου ’πες «φεύγω,

Δεν έχεις τίποτε πια να μου πεις»...

Σκόρπισε τ΄όνειρο, χάθη η ψυχή μου

Και με τυλίξανε ήχοι σιωπής...

 

_

γράφει η Βάσω Αποστολοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Βάσω Αποστολοπούλου

    Σ’ ευχαριστώ πολύ Κώστα μου! 🙂

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου