Αίνιγμα

2.06.2016

sad_woman

Με πνίγει πλέον η θάλασσα των ανθρώπων
Άπατα νερά η μοναξιά ανάμεσά τους
Βδέλες που κολλούν στα χέρια σου
Η απόκοφη βουή τους.
Να κολυμπήσεις πώς;

Σαν τους γνωρίζεις
χαμογελούν
μα το λακάκι τους δακρύζει,
στάζει βραχνούς λυγμούς.

Σαν λυγάει ο χρόνος βυθίζεσαι
Στη πλάνη τους.
Λες πως μπορείς να τους κρατήσεις
Γελάστηκες.

Οι άνθρωποι ποτέ αιχμάλωτοι
Δεν έγιναν εκούσια
Μήτε υπέγραψαν συνθήκη την ψυχή τους.

Σαν φεύγουν πάλι, χαμογελούν.
Αίνιγμα η αιτία.


Τα χέρια μας αδειανά,
Τόσο μάταια πλασμένα
Δεν μπόρεσαν ποτέ
να φέρουν πίσω
Στη ζωή
Όσα αγαπήσαμε.

Μεγάλο αίνιγμα οι άνθρωποι,
Όπως και τα χαμόγελα
Όπως και η θάλασσα
Σε ξεβράζουν πάντα αδειανό
Στην αμμουδερή μοναξιά της
μνήμης σου.

Ίσως είναι λάθος του χρόνου
Να ξεθωριάζει καθετί φθαρτό
Που παλεύει
Να αντέξει το αναπόφευκτο
Σμίξιμο μαζί του.

-

γράφει η Παναγιώτα Καλογεράκου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Οι άνθρωποι ποτέ αιχμάλωτοι
    Δεν έγιναν εκούσια ….

    ΠΟΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΕ ΕΠΤΑ ΛΕΞΕΙΣ…
    Μπράβο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου