τοβιβλίο.net

Select Page

Αίνιγμα

Αίνιγμα

sad_woman

Με πνίγει πλέον η θάλασσα των ανθρώπων
Άπατα νερά η μοναξιά ανάμεσά τους
Βδέλες που κολλούν στα χέρια σου
Η απόκοφη βουή τους.
Να κολυμπήσεις πώς;

Σαν τους γνωρίζεις
χαμογελούν
μα το λακάκι τους δακρύζει,
στάζει βραχνούς λυγμούς.

Σαν λυγάει ο χρόνος βυθίζεσαι
Στη πλάνη τους.
Λες πως μπορείς να τους κρατήσεις
Γελάστηκες.

Οι άνθρωποι ποτέ αιχμάλωτοι
Δεν έγιναν εκούσια
Μήτε υπέγραψαν συνθήκη την ψυχή τους.

Σαν φεύγουν πάλι, χαμογελούν.
Αίνιγμα η αιτία.


Τα χέρια μας αδειανά,
Τόσο μάταια πλασμένα
Δεν μπόρεσαν ποτέ
να φέρουν πίσω
Στη ζωή
Όσα αγαπήσαμε.

Μεγάλο αίνιγμα οι άνθρωποι,
Όπως και τα χαμόγελα
Όπως και η θάλασσα
Σε ξεβράζουν πάντα αδειανό
Στην αμμουδερή μοναξιά της
μνήμης σου.

Ίσως είναι λάθος του χρόνου
Να ξεθωριάζει καθετί φθαρτό
Που παλεύει
Να αντέξει το αναπόφευκτο
Σμίξιμο μαζί του.

-

γράφει η Παναγιώτα Καλογεράκου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

1 σχόλιο

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Οι άνθρωποι ποτέ αιχμάλωτοι
    Δεν έγιναν εκούσια ….

    ΠΟΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΕ ΕΠΤΑ ΛΕΞΕΙΣ…
    Μπράβο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Bazaar βιβλίων

Έρευνα

Εγγραφείτε στο newsletter

Ενημέρωση μόνο για λογοτεχνικούς διαγωνισμούς

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος