Αγία Κρίση, του Κώστα Παρδάλη

4.01.2016

Νομίζεις ότι την ψυχή κρατάς φυλακισμένη;
Η ψυχή δεν φυλακίζεται γιατί το σώμα είναι γυάλινο, χωρίς πλαίσια αλλά προπαντός χωρίς εμπόδια.
Και αυτή φτερουγίζει δοκιμάζει την αντίσταση του αέρα, σαν τα μικρά πουλιά στο πρώτο πέταγμα.
Κρυφοκοιτάει, αναστενάζει και περιμένει.
Τι περιμένει;
Το σώμα.
Πότε το σώμα θα πάψει να ανταποκρίνεται στις φυσικές λειτουργίες του.
Περιμένει αυτή την στιγμή για να πετάξει λεύτερη, μαζί με τις μνήμες της, τις εικόνες των αγαπημένων της και το βαρύ φορτίο των αμαρτωλών τύψεων.
Μαζί με τον Άγγελο ή μαζί με τον μαύρο καβαλάρη.
Στο Ουράνιο Δώμα.
Αργά ή γρήγορα εξαρτάται από την πορεία της ζωής.
Πρώτα μια βόλτα στα μέρη που έζησε, έτσι για ανάμνηση.
Και μετά;
Δίπλα στις άλλες ψυχές.
Στον χώρο αναμονής.
Περιμένοντας την Αγία Κρίση.
Χωρίς άγχος, χωρίς συναισθήματα μα προπαντός χωρίς προβλήματα.
Χωρίς κάγκελα, σιδερένια ή γυάλινα, παρά μόνο αυτό το ελεύθερο του ματιού, στο αέναο άπειρο, το διαρκές ευτυχισμένο και το γραμμένο της συνείδησης.
Γιατί;
Γιατί η ψυχή έχει μάτια και έχει συνείδηση.

 

_

γράφει ο Κώστας Παρδάλης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Σεμνότητα

Σεμνότητα

- Στον πατέρα μου–   ​Ο Ήλιος κρύος και καυτός και πάνω σου η Εκάτη.* Από την κούνια ορφανός, ταφή με ρούχα εργάτη.   _ γράφει ο Φώτης Μάλλιος   *Θεά της σελήνης, των νεκρών και των...

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Χατζηβασιλείου Φωτεινή

    Συγχαρητήρια ,οι λέξεις του κειμένου απογειώνουν σκέψεις και συναισθήματα από το πιο ζωντανό κομμάτι μέσα μας ,την ψυχή μας …..

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου