Όσο περνά ο καιρός η λέξη αποκτά ουσία
Εσύ, μόνο εσύ αγαπημένη

Που έδινες νόημα σε όλα
Που έδινες χρώμα και ήχο

Όσο περνά ο καιρός η απουσία σου κάνει θόρυβο
Είναι που κρύβεσαι σε κάθε νότα, σε κάθε παύση και αρχή
Στο ραδιόφωνο
Στο μουρμούρισμα
Στον πρωινό καφέ
Στα παγωμένα σεντόνια
Στο διπλανό κάθισμα

Όσο περνά ο καιρός είσαι παντού
Είσαι μοναδική
Αξεπέραστη
Ασύγκριτη
Είσαι το όλο που δεν έγινε ποτέ
Είσαι τα πάντα που δεν ήρθαν
Είσαι εγώ που έφυγες , αγαπημένη…