Αέναη αγάπη

1.09.2016

Πέφτουν τα δάκρυα του φεγγαριού
στραφταλίζοντας πάνω στον αφρό της θάλασσας…
Κάθεται η κόρη μοναχή και περιμένει,
προσμένει να ‘ρθει να την ανταμώσει,
κείνος που έφυγε μια νύχτα,
μια νύχτα που ο ουρανός είχε φεγγάρι.
Απόψε το ίδιο φεγγάρι ήρθε να της μηνύσει
τα άσχημα μαντάτα.
Τα ίχνη του είχε ακολουθήσει τότε,
τον είδε που χάθηκε μια αυγή, ένα ξημέρωμα.
Λούζει τα ξέπλεκα μαλλιά της με το χρυσό του φως
και της μιλάει:
- Κόρη, άδικα περιμένεις… Δεν θα ξανάρθει…
Τον είδα που χάθηκε μια αυγή και ένα ξημέρωμα.
Μα, πριν χαθεί ψέλλισε τ’ όνομα σου…

Και τότε η θάλασσα και ο ουρανός γίνανε ένα
και η κραυγή της κόρης απλώθηκε στο απέραντο γαλάζιο.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

2 σχόλια

2 Σχόλια

Υποβολή σχολίου