Ακακία

26.09.2020

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις 

μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας

Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου

Θα σε ονόμασε

 

Και καθώς σε παρατηρώ

αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα 

σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί

Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο

Του στερητικού

Ολόκληρη σε πλάθει 

-αδολίευτη χαρά ανθοκομίας-

η φαντασία μου.

Να είχαν όλες οι ευγενείς πρασινάδες 

Το ιαματικό σου όνομα…

 

Έστω αυτό κι όχι τη χάρη.

 

Γιατί από χάρες κι αν είδαμε 

σε πληθερά και πλήθη

Και δη στα ‘από πού ξεφύτρωσαν’ είδη.

 

γράφει ο  Γιώργος Κουλιανός

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου