Αλεξάνδρα Γαλανού

31.03.2019

ΜΕΤΑΜΕΣΟΝΥΧΤΙΟΝ

Από του ύπνου το παράθυρο

ξεφεύγει ο στίχος

ο μοναχικός.

 

Περιδιαβάζει στην πόλη

ανενόχλητος.

Κάθεται σε παγκάκια

ερωτευμένων,

κλείνει το μάτι

στις μικρές εφημερίδες,

κλεφτά κοιτά

και τις γυμνές φωτογραφίες.

 

Σε σκουριασμένης αρχοντιάς

μπαλκόνια αναρριχάται

γαντζώνεται σε πέτρες

προμαχώνα

κρύβεται πίσω από

βαρέλια δίχρωμα

κι έπειτα προχωρεί

στου Αγίου Κασσιανού

την αγρυπνία  −  ίσως ανάψει

ένα κερί, έτσι για την ευλάβεια

της στιγμής −

 

Ο στίχος ο μοναχικός

σε αναζήτηση

του ποιήματος περιδιαβάζει

στην πόλη ανενόχλητος

σφυρίζοντας

έναν άηχο σκοπό

κι ύστερα χάνεται

στις διακλαδώσεις του ονείρου.

 

_

Η ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΓΑΛΑΝΟΥ γεννήθηκε στη Λάρνακα. Ζει και εργάζεται στη Λευκωσία. Σπούδασε Κοινωνιολογία στη Νέα Υόρκη κι έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στον ίδιο κλάδο με ειδίκευση στην Κοινωνική Ψυχολογία.  Έχει εκδώσει τις ποιητικέ συλλογές: Ανάμεσα στο ζαφειρί και το γήινο, Συγκάτοικοι του ορίζοντα, Στις γωνιές των λέξεων κα Παρενθέσεις και εισαγωγικά. Το 2003 τιμήθηκε με το Βραβείο Ποίησης Κώστα Μόντη.  Συναντήθηκε σε διάφορες ποιητικές συναντήσεις στην Κύπρο, στην Ελλάδα και στη Γαλλία. Συνεργάζεται με λογοτεχνικά περιοδικά σε Κύπρο και Ελλάδα. Ποιήματά της έχουν συμπεριληφθεί σε ποιητικές ανθολογίες, ελληνικές και ξένες και έχουν μεταφραστεί  στα γαλλικά, ιταλικά, αγγλικά, γερμανικά, βουλγαρικά και τουρκικά.  Πρόσφατα έχει παρουσιαστεί το Λογοτεχνικό Πορτραίτο της Αλεξάνδρας Γαλανού από το Κυπριακό Κέντρο της Διεθνούς Ένωσης Συγγραφέων ΠΕΝ.

 

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου