Αλλιώτικη σκέψη

4.06.2015

 

 

Κάποτε άρχισε να αλλάζει η σκέψη μου και τα συναισθήματα μου να γίνονται πιο έντονα.

Η καρδιά μου χτυπούσε τόσο δυνατά...

                                                         Ένταση

   Το μυαλό μου μπερδευόταν, χανόταν...
  

                                                                  Αγωνία

Έκανα όνειρα μα τα μπέρδευα με τη πραγματικότητα...

                                                                                 Τρόμος

                   Σου μιλάω, μ' ακούς; Γιατί δεν απαντάς;

                                                                                           Άγχος

                                             Μάλλον δεν ακούς...

                                                                        Απογοήτευση

Κοίταγα ψηλά τον ουρανό και χαμογελούσα...

                                                                           Χαρά

Ύστερα μιλούσαμε... και τραγουδούσαμε... μα δεν υπήρχες!

                                                         Μοναξιά

 

Με είπες αλλόκοτο και με κοιτούσες παράξενα, μα εγώ είμαι απλά Διαφορετικός.

 

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Διαβάστε κι αυτά

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου

    Απογοήτευση… Χαρά… Μοναξιά…
    Πόσα συναισθήματα διαφορετικά… αλληλοσυγκρουόμενα…
    Η εικόνα της ίδιας της ζωής μας… και τόσο όμορφα δοσμένη, Ελένη μου!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Βάσω μου, χαίρομαι πάρα πολύ που σου άρεσε!!!
      Να είσαι καλά!!! Σ’ ευχαριστώ πολύ!!!
      Εναλλαγή συναισθημάτων…
      Διαφορετική σκέψη, διαφορετική ψυχοσύνθεση.
      Το ζήτημα είναι πόσο μπορούμε να αποδεχθούμε
      ότι μας ξεπερνά, ότι απέχει απ’ τα κοινώς αποδεκτά όρια;

      Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Κοίταγα ψηλά τον ουρανό και χαμογελούσα ………

    Και τι έγινε;;; Είναι μια πολύ όμορφη εικόνα αυτή… και απλά διαφορετική… Εξαιρετικό Ελένη μου!!!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Άννα μου σ’ ευχαριστώ με όλο το βάθος της ψυχής μου!!!
      Με συγκινούν και με τιμούν τα λόγια σου!!!
      Να είσαι πολύ καλά!!!
      Κάποιες φορές το διαφορετικό φαίνεται παράξενο
      και πιθανόν να απορρίπτεται.

      Απάντηση
  3. George Kassimatis-Drimoniatis

    Μέσα σε λίγα λόγια, όλα τα συναισθήματα. Ενός διαφορετικού;; Ή ίσως ενός πιο δυνατού, ικανού να ξεπερνά τα όρια που βάζουν οι συνήθεις; Πολύ όμορφο, Ελένη μου!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Το είπες πολύ ορθά Γιώργη μου!! Ένα άτομο πιο δυνατό που ξεπερνάει τα όρια… τις συνήθειες… τις νόρμες.
      Φαίνεται αλλόκοτος, μυστήριος σε όλους εμας τους “κανονικούς” και “φυσιολογικούς” ανθρώπους.

      Απάντηση
  4. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Και πόσες φορές το διαφορετικό
    δεν έχει λιθοβολιστεί απ´ τη
    χαμερπή ροπή για ειρωνεία, υποτίμηση, απαξίωση …

    Και πόσες φορές το διαφορετικό
    δεν έχει ταυτοποιηθεί με τη γραφικότητα …

    Ίσως γιατί το διαφορετικό, είναι συνάμα κι επικίνδυνο, μιας και η διαφορετικότητα γνωρίζει καλά τί και πώς πρέπει πάντα να ελέγχει!

    Καλή σας μέρα Έλενα!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Αγαπητέ Παναγιώτη ευχαριστώ για τον χρόνο σας
      και για τα όμορφα σας λόγια!!!
      Είναι τιμή μου!!
      Για ακόμα μια φορά με συγκινείσατε!!

      Τα είπατε όλα μέσα σε λίγες γραμμές.
      Το διαφορετικό φαίνεται ξένο, αλλόκοτο, ίσως και γραφικό όπως είπατε.
      Απαξιώνεται… απομονώνεται.

      Επικίνδυνος είναι ο άνθρωπος που σκέφτεται ή πράττει το κακό.
      Εκείνος που αντιλαμβάνεται το κόσμο διαφορετικά θα μπορούσε
      να είναι και επικίνδυνός;
      Ίσως…

      (Το συγκεκριμένο ποίημα το έγραψα για άτομα που υποφέρουν
      από ψυχικές διαταραχές. Εντάσσεται σαφώς σε κάθε είδους διαφορετικής
      οπτικής, αντίληψης.)

      Απάντηση
  5. Σακελλάρης Καμπούρης

    εντυπωση μου κανει το ο,τι στη γραφη σου,υπαρχει μια ροη φιλοσοφημενη,αναμεικτη με συναισθημα,που υψωνει το λογο και την τεχνικη αυτου,σε βαθρο!ξεχωριζει αυτο το ποιημα σου Ελενη μου…ξεχωριζεις κι εσυ!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου