Κάποτε άρχισε να αλλάζει η σκέψη μου και τα συναισθήματα μου να γίνονται πιο έντονα.

Η καρδιά μου χτυπούσε τόσο δυνατά...

                                                         Ένταση

   Το μυαλό μου μπερδευόταν, χανόταν...
  

                                                                  Αγωνία

Έκανα όνειρα μα τα μπέρδευα με τη πραγματικότητα...

                                                                                 Τρόμος

                   Σου μιλάω, μ' ακούς; Γιατί δεν απαντάς;

                                                                                           Άγχος

                                             Μάλλον δεν ακούς...

                                                                        Απογοήτευση

Κοίταγα ψηλά τον ουρανό και χαμογελούσα...

                                                                           Χαρά

Ύστερα μιλούσαμε... και τραγουδούσαμε... μα δεν υπήρχες!

                                                         Μοναξιά

 

Με είπες αλλόκοτο και με κοιτούσες παράξενα, μα εγώ είμαι απλά Διαφορετικός.

 

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!