Ανάσα κρατημένη χρόνια

Δημοσίευση: 24.12.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Ορθώθηκε στις μύτες των ποδιών
να ανακτήσει την απώλεια ύψους
από το βάρος των χρόνων στις πλάτες της
Έφτασε την απλώστρα και κρέμασε
τις νοτισμένες σελίδες της παρατεταμένης ομηρίας
στους εφηβικούς ενθουσιασμούς της
Σκληρή αγωνία για το μετά, αλλά σαν στέγνωσαν
καμάρωσε το κορυφαίο αποτύπωμα
της προσωπικής της σφραγίδας
σε μια, κατά τα άλλα, συλλογική συγγραφή
Πήρε βαθιά ανάσα, βέβαιη πλέον
πως η επανάσταση που της είχε αφιερώσει
δυνατά συναισθήματα μα κι ανομολόγητη απροθυμία
δεν πρόκειται, τελεσίδικα, να γίνει
Έστρεψε τα δάκρυά της προς τα οικογενειακά κειμήλια
σταυροκοπήθηκε συγκινημένη και τα ασπάστηκε
κατά σύμπτωση, παραμονές Χριστουγέννων
Κατέβασε κι από το πατάρι τα παραμελημένα στολίδια
και τα παρέταξε με προεφηβική λαχτάρα
Στον τοίχο του Κεραμικού με το ευφυές σύνθημά της
ακουμπούσε την κουρασμένη πλάτη του ο άστεγος
Έβγαλε από τις τρύπες των κουρελιών του
το χνώτο της σάπιας σχέσης του με την ελπίδα
και τον δικό του αναστεναγμό ανακούφισης
καθώς αισθάνθηκε ελεύθερος κι αυτός
ν’ αναζητήσει κάτι να βρει να ασπαστεί
με την βεβαιότητα πως οι φιλόστοργες
έκτακτες μικρότητες των ημερών θα σβήσουν
μαζί με τα λαμπιόνια του χριστουγεννιάτικου δέντρου
Οι τρεις ληστές με τα δώρα αποχωρούσαν
εν μέσω γενικής εύθυμης χαλάρωσης
βέβαιοι πως δεν υπήρχε άλλος θησαυρός.

 

_

γράφει ο  Απόστολος Παλιεράκης 

Ακολουθήστε μας

(Σαν) όνειρο ήταν

(Σαν) όνειρο ήταν

Κοιτάζοντας στο απέναντι χαγιάτι, ενός παιδιού την ομορφιά ατενίζω. Σαν θαλλός, γερμένο προς τον ήλιο, με γέλιο τιμαλφές και φωτεινό. Έχοντας ακτίνες να το ακολουθούν, σαν προβολείς θεάτρου.    Προσοχή! Η αυλαία κλείνει.   Κοιτάζοντας στο απέναντι χαγιάτι,...

Σύμπας

Σύμπας

Τη χαραυγή ντύνεσαι Αφροδίτη ήλιος χρυσός το απομεσήμερο στο έρεβος ασημένιο φεγγάρι. Κι εγώ, καταδικασμένος να ζω, σ’ ένα μόνο γαλάζιο αστέρι να θαυμάζω όλα τα άλλα. Σε όλα τα άλλα είσαι εσύ... εγώ... ένας ταπεινός στρατιωτάκος του σύμπαντος που με διάλεξε να σε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Σύμπας

Σύμπας

Τη χαραυγή ντύνεσαι Αφροδίτη ήλιος χρυσός το απομεσήμερο στο έρεβος ασημένιο φεγγάρι. Κι εγώ, καταδικασμένος να ζω, σ’ ένα μόνο γαλάζιο αστέρι να θαυμάζω όλα τα άλλα. Σε όλα τα άλλα είσαι εσύ... εγώ... ένας ταπεινός στρατιωτάκος του σύμπαντος που με διάλεξε να σε...

Αναζήτηση…

Αναζήτηση…

Πλέουμε στο κουφάρι του καλοκαιριού Δίπλα μας κόλποι, ο Μέγας Γυαλός, η Μικρή Άμμος νησιά, της Αποκάλυψης, της Παναγιάς, της Λαγνείας Διαβήκαμε στον καιρό και σε μέρη δύσβατα Μάθαμε να χωρίζουμε τις θύμησες όπως χωρίζουν τα νησιά τους ανθρώπους τους -ντόπιοι,...

The last exit

The last exit

Με την πρώτη συννεφιά του Σεπτέμβρη χρωματίζονται τα όμορφα που θα έρθουν.  Αρκεί να θες να τα δεις… Όπως θα οδηγείς στη μεγάλη βαρετή ευθεία ενός ατέλειωτου, σκληρού και άχρωμου καλοκαιριού,  μη ξεχαστείς! Να στρίψεις στην τελευταία έξοδο.  Σ ’αυτή που γράφει… “Μωβ,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου