Ανάσταση, του Παναγιώτη Σκοπετέα

12.04.2015

 

 

Σαν Θεός γυρεύω της αγάπης αφορμή,

στους μικρούς αυτού του κόσμου και στου πόνου την ορμή.

 

Τη λησμονιά μη φοβηθείς,

στην ψυχή μου να σταθείς,

σα βελόνα στην κλωστή.

 

Κι αν για ένα όνειρο πονάς,

τι που ακόμα εσύ βαστάς,

κάθε ανθρώπου τη χλωμιά.

 

Ξόρκισα τ’ ανθρώπου τη φτωχή του τη στιγμή,

πίκρα να φυσήσει στ’ άλλου ανθρώπου τη ρωγμή.

 

Στην παγωνιά μην κρατηθείς,

κι έλα απόψε να ντυθείς,

την πληγή μου τη ζεστή.

 

Κι αν με το φεγγάρι ξαγρυπνάς,

τι που εσύ θα περπατάς,

στης ματιάς την ερημιά.

 

Θέλω στο ποτάμι της ψυχής σου τ’ αλμυρό,

να’ μπω και ν’ αρπάξω απ’ τον πάτο της σταυρό.

 

Μέριασε λίγο να σου πω,

πως αχ πόσο σ’ αγαπώ,

πως μακριά σου αναζητώ,

 

να’ βρω ένα αστέρι φυλαχτό,

και μ’ αυτό να βουτηχτώ,

στου καημού σου το ουρλιαχτό.

Με κοιτάς χαμένη και τρομάζει η αστραπή,

παραπονεμένη που ματώνεις τη σιωπή.

 

Ποτέ μην πάψεις ν’ αγαπάς,

το δρομάκι της καρδιάς,

που το λένε Γολγοθά,

 

γιατί μ’ Ανάσταση αν μεθάς,

σαν Χριστός θα προσπερνάς,

κάθε ημέρας το φονιά.

 

_

γράφει ο Παναγιώτης Σκοπετέας

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Ένα ποίημα γεμάτο από αγάπη! Ταιριαστα λόγια όχι μόνο για σήμερα αλλά για της ψυχής το πάντα… Η εικόνα της ψυχής με τον Σταύρο στον πάτο απίστευτα όμορφη…

    ΧΡΙΣΤΌΣ ΑΝΕΣΤΗ. ..

    Απάντηση
    • Παναγιώτης Σκοπετέας

      Αγαπητή Κα Τζουγανάκη,

      Σας ευχαριστώ θερμά!

      ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ Ο ΚΥΡΙΟΣ!!!

      Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    “Ποτέ μην πάψεις ν’ αγαπάς,

    το δρομάκι της καρδιάς,

    που το λένε Γολγοθά,

    γιατί μ’ Ανάσταση αν μεθάς,

    σαν Χριστός θα προσπερνάς,

    κάθε ημέρας το φονιά.”

    Υπέροχο!!
    Βαθιά φιλοσοφημένο!!
    Πολλές και δυνατές εικόνες!

    Ανάσταση στη καρδιά μας…
    Καλό Πάσχα Παναγιώτη!

    Απάντηση
  3. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Σας ευχαριστώ πολύ για τους ζεστούς σας λόγους!
    Εγκάρδιες ευχές για μόνιμη αναστάσιμη χαρά στη ζωή σας!

    Καλό Πάσχα και σε σάς Κα Ιωαννάτου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου