Αναπολώ

19.09.2016

Τα μέλη που ελάτρεψα
Σκέφτομαι και κοιτάω
Πως τάχα εκατήντησαν
Και το θεό ρωτάω.

Πώς τα καταφέρανε
Και πήραν αποφάσεις
Ρητές και αναπόφευκτες
Δεν έζησαν τις ενστάσεις;

Αυτές που επροβλήθηκαν
Και δώσανε αξία
Μα αργότερα συνεπήρανε
Θαυμασμού τους αναλγησία;

Δεν στοχαστήκανε θαρρώ
Κινδύνους και αντάρες
Μα μόνο αποδέχθηκαν
Των απόντων τις κατάρες

Μελών που διαδραμάτησαν
Ηγέτες πυροσβέστες
Λαίλαπας ήταν πύρινης
Τη δεχθήκαν σαν καταθέτες

Συνδιαλλαγών πολλαπλών
Αυθεντικών κι αν τύχαν
Επιταγών και προσταγών
Υπαίτια αποτύχαν

Διαδηλώσεις των ψυχών
Δε θέλησαν να ακούσουν
Μονάχα εξετρύπωσαν
Παρανομίες μην παρακούσουν.

Κι έτσι τα χρόνια πέρασαν
Λυγήσαν τα κορμιά τους
Κανείς δε συμπαραστάθηκε
Στην έρμη τη θωριά τους

Που έψαχναν για να βρούν
Λίγο και ξαποστάσαν
Μα βλέπετε δυσάρεστα
Νέα τους πλησιάσαν

Στη ζωή μας τη λιγοστή
'Οποιος πολλά ζητάει
Εγωιστικά και ανελλιπώς
Το άδικό του αναζητάει

Παραστράτημα θαρρώ
Που τρέχουν να προϋπαντήσουν
Λες και τη μοίρα ολονών
Σκέφτηκαν να την κλείσουν.

Σε κλουβί δε χώραγε
Αφού της είχαν τάξει
Πλούτη κανακέματα
Είχανε άλλοι πράξει

Μεγαλεπίβολα αυτά
Ήταν τα σχέδιά τους
Όνειρα πάμπολλα
Μέσα στα συγκαλά τους

Αφού τους εσυνέφερε
Βοήθεια και αλήθεια
Από τότε και στο εξής
Δράκοι στα παραμύθια

Φαντάζανε επέβλεπαν
Την τύχη τους στο μέλλον
Τώρα κι αν αποστάτησαν
Ήταν ενδιαφέρον

Μόνο να ζούνε έντιμα
Πάντα να υπογράφουν
Με λόγο έντιμο σωστό
Αυτό να καταγράφουν

Γεγονότα σημαντικά
Τρανής μεγίστης ελπίδας
Περιχαρείς όλοι εμείς
Που ζούμε εντός Πατρίδας

Μα όσο και να προσπαθώ
Το χρόνο σιμά μου να φέρω
Κοντοστέκομαι θρηνώ
Και πάλι υποφέρω.

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι
Που θέλησαν να ζήσουν
Το όνειρο της αξιοπρέπειας
Τώρα θα το τιμήσουν

Με περηφάνεια στην καρδιά
Αντρεία στην ψυχή τους
Ευγένεια και σεβασμό
Των αλλόγιστων συμβιβασμών η αμοιβή τους.

Που κάνει διαδήλωση
Και ευθύς κατοχυρώνει
Το σεπτό και το ορθό
Κι έτσι μας επιβεβαιώνει

Πως λάθη στη ζωή
Δικαίωμα έχουμε όλοι
Αρκεί εν τάχει να εξαγνιστεί
Στης καλοσυνάτης μας αποδοχής το περιβόλι.

-

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου