Ανταμοιβή, της Άννας Ζανιδάκη

11.03.2016

write_pen

Όλοι ζητούνε να τη βρουν
Μα όνειρα επλάθουν
Η θύμηση η ανάμνηση
Ωσάν τα διαπλάθουν.

Σκευάσματα εβρίσκονται
Λύσεων αποφάσεις
Παρασκευάσματα πληθών
Όπου κι αν εκοιτάξεις

Αζώματα εγίνονται
Παντού εσυσσωρεύουν
Ανταμοιβές δε δίνονται
Κι όμως τις εγυρεύουν

Τι πιο καλό κι ενάρετο
Ευεπρίσκεται συνάμα
Να δέχεσαι ν’ αποδέχεσαι
Της ζήσης μας το θαύμα

Όπου κι αν ρωτήσουμε
Κι αν συνάντηση εγίνει
Εμείς θα ανταμείψουμε
Να λάβει τη ευθύνη

Του χωρισμού το διάστημα
Επήλθε μέγα βήμα
Ώθηση εμφανίσθηκε
Παρότρυνσης το κύμα.

Αυτό εδιαβεβαίωσε
Αυτό και πηρέ θέση
Έδωσε παρέδωσε
Τα πάντα εν αντιθέσει

Αμοιβές ελέχθησαν
Τα πάντα εμφανίσθηκαν
Τα πού τα πώς και τα γιατί
Όλα αμφισβητήθηκαν.

Δε δύναται δεν μπορεί
Ο καθείς να μην επιδώσει
Αμοιβής αντάλλαγμα
Ώσπου να αποβιώσει.

 

_

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Προσκλητήριο άγγελμα η ανυπόταχτη ζωή ξέχωρης προσωπικής δημιουργίας και ολοκλήρωσης, με ρήξεις ανοιχτές, ανατροπές και επινοήσεις. Ο χρόνος, αξίωμα αναγνώρισης και δοκιμασία για δραστικές αλλαγές, σχεδιασμούς και υπερβάσεις. Ο τόπος, αναφορά, σπονδή και σημειολογία...

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου