Αντιπαραθέσεις

27.12.2020

Ώρα την ώρα, στιγμή τη στιγμή,

μπροστά από έδρες, γραφεία και θέσεις,

πίσω από τοίχους και πόρτες κλειστές

με κουρασμένα μάτια κι ανάσες πνιχτές,

έσπρωχνε στον ίσκιο της  τη μέρα.

 

Σκέψη τη σκέψη, λόγο το λόγο

με συρτές φωνές και σύμφωνες σιωπές,

με παραλληλισμούς και συγκρίσεις,

προσπερνούσε ρωτήματα κι ενστάσεις 

και σώπαινε στα γυρίσματα του νου.

 

Δρόμο το δρόμο, βλέμμα το βλέμμα,

τ’ απάντημα χωρίς ρυθμό και χρώμα,

καθρέφτισμα  και υπεκφυγή το νεύμα

και με την προσποίηση κοινά αποδεκτή,

πέζευε αρχές και ξόδιαζε συνήθειες .

 

Γνώση τη γνώση, λογισμό το λογισμό

στης νύχτας τη βία και τη μοναξιά,

με ασύλητες παραδοχές και ομολογίες,

χωρίς αφορισμούς κι επιτηδεύσεις,

πρόφταινε τον ευπροσάρμοστο εαυτό.

 

Χρέος το χρέος, ευθύνη την ευθύνη,

η μέρα επανάληψη κι αντίστιξης ηχώ,

η νύχτα περισυλλογή, του αύριο γεννήτρα,

μ’ επίγνωση συνειδητή και νουθεσία

μάκραινε μηρυκασμούς κι επιδαψιλεύσεις.

 

_

γράφει ο Γιώργος Αλεξανδρής

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

Σεμνότητα

Σεμνότητα

- Στον πατέρα μου–   ​Ο Ήλιος κρύος και καυτός και πάνω σου η Εκάτη.* Από την κούνια ορφανός, ταφή με ρούχα εργάτη.   _ γράφει ο Φώτης Μάλλιος   *Θεά της σελήνης, των νεκρών και των...

0 σχόλια

0 Σχόλια