Νύχτωσε.

Συλλέγω αισθήματα

Πλατύς ο κόσμος και μέσα του εγώ

Βαθαίνω τα νυσταγμένα σ’ αγαπώ

πυρώνοντας τα όνειρα

Ανάσταση κι η καρδιά κελαηδάει

Γοργά διαβαίνει η ζωή και τα νάματά της

Συναντιόμαστε στην απλότητα

Στην ενότητα

Στην καθαρότητα

Στου κάθε χρόνου τις νεροποντές και τις ελπίδες.

Μακροθυμεί η ωραιότητα

στη δροσοσταλίδα μιας ροδιάς

Ξεδιπλώνεται η σκέψη στο άπειρο

Λιώνουν οι πάγοι της ψυχής

Ερέβη των αβάσταχτων πόθων.

είμαι ’δώ και είμαι ’κεί.

Είμαι μόνη και παντού

στο κατανυκτικό κάλεσμα του Αιγαίου.

Κοιτάζω τον ζωοδότη ήλιο κατάματα

Και τρέχω να δώσω ένα γράμμα.

 

_

γράφει η Ιφιγένεια Παραστατίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!