ΑΝΩ ΣΧΩΜΕΝ ΤΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

12.04.2015

 

 

Νύχτωσε.

Συλλέγω αισθήματα

Πλατύς ο κόσμος και μέσα του εγώ

Βαθαίνω τα νυσταγμένα σ’ αγαπώ

πυρώνοντας τα όνειρα

Ανάσταση κι η καρδιά κελαηδάει

Γοργά διαβαίνει η ζωή και τα νάματά της

Συναντιόμαστε στην απλότητα

Στην ενότητα

Στην καθαρότητα

Στου κάθε χρόνου τις νεροποντές και τις ελπίδες.

Μακροθυμεί η ωραιότητα

στη δροσοσταλίδα μιας ροδιάς

Ξεδιπλώνεται η σκέψη στο άπειρο

Λιώνουν οι πάγοι της ψυχής

Ερέβη των αβάσταχτων πόθων.

είμαι ’δώ και είμαι ’κεί.

Είμαι μόνη και παντού

στο κατανυκτικό κάλεσμα του Αιγαίου.

Κοιτάζω τον ζωοδότη ήλιο κατάματα

Και τρέχω να δώσω ένα γράμμα.

 

_

γράφει η Ιφιγένεια Παραστατίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    Μαριάνθη Παπάδη
    Πόση ομορφιά και πλούτος συναισθημάτων κρύβονται στους στίχους σας!!!!! Εικόνες μαγνητίζουν την ψυχή, προσδίδουν αγγαλίαση και ελπίδα!!!!! Καλημέρα σας και Χρόνια Πολλά!!!!

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Πολύ όμορφες σκέψεις!!
    Πόσο ωραία το έκφρασες!!

    Καλό σου Πάσχα Ιφιγένεια!!

    Απάντηση
  3. Eυαγγελία Βασιλοπούλου

    Υπέροχο ποίημα!Σε οδηγεί σε αισιόδοξες φωτεινές σκέψεις,έχει εικονογραφία συγκινητικών συναισθημάτων αναζήτησης και ελπίδας!Χρόνια Πολλά Ιφιγένεια Παραστατιδου!

    Απάντηση
  4. Μίμης Ασημακόπουλος

    Ο ανθρώπινος νους, σαν ένα καλλιτεχνικό εργαστήρι μετατρέπει τις λέξεις σε εικόνες.
    Και το αντίστροφο.
    Αυτό σου το ποίημα αγαπητή κυρία Παραστατίδου, πήρε στο δικό μου νου, τη μορφή χελιδονιού.
    Που κάτω από τον ανοιξιάτικο καταγάλανο ουρανό, κάνει περίτεχνα, αέναα σκαμπανεβάσματα στον αέρα, προσγειώνεται, παίρνει σβολάκι λάσπης το τοποθετεί στην αρχιτεκτονικά χτισμένη φωλιά του και σπαθίζοντας τον αέρα υψώνεται ξανά, τοξεύοντας τον ήλιο.
    … πιθανόν για να μεταφέρει πιο γοργά το δικό σου γράμμα!

    Με τους καλοπλεγμένους στίχους σου με πήρες από το χέρι συνταξιδιώτη στο:

    “”είμαι ’δώ και είμαι ’κεί.

    Είμαι μόνη και παντού

    στο κατανυκτικό κάλεσμα του Αιγαίου””

    Χαίρομαι που το διάβασα και το ξαναδιάβασα.
    Συνέχισε να δίνεις αυτόν τον πλούτο νοημάτων και αισθημάτων.
    Σε συγχαίρω από καρδιάς.

    Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανάκη

    Υπέροχο…..!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου