Αν…

Δημοσίευση: 14.05.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

sand_shell_b

Αν ήσουν θάλασσα... Η τρικυμία που δέρνει την καρδιά μου θα γινόσουν!
Αν ήσουν ποταμός... Χείμαρρος ορμητικός, που κατακλύζει κάθε σκέψη μου!
Αγάπη μου, αν ήσουνα ωκεανός... Στα βάθη της ψυχής σου εγώ, απελπισμένος ναυαγός!
Αν πάλι ήσουν φωτιά... Ψυχή και σώμα θα 'ριχνα  στις φλόγες σου, δίχως να το σκεφτώ σταλιά!
Αν τέλος ήσουν άνεμος που πνέει στον ουρανό... Σαν φύλο θα με σήκωνες ψηλά!
Να με λυτρώσεις, απ’ όλα τα δεινά!
Μα, είσαι όλα αυτά μαζί! Κι αν μια στιγμή δειλιάσω, η σ’ αρνηθώ…
Αλίμονο... κομμάτια θα γίνω! Θα σκορπίσω! Σε θάλασσα γη και ουρανό!
Μα είσαι όλα αυτά μαζί! Κι εγώ ο τρελός… Επάνω σου ισορροπώ!

 

_

γράφει ο Κώστας Μεταλίδης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Μέρες τώρα βλέπω αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου με θέμα όσα τράβηξε η ανθρωπότητα από τους σημερινούς -και όχι μόνο- συμμάχους μας, τους Γερμανούς. Ασχήμια, απανθρωπιά, βαναυσότητα και ό, τι αρρωστημένο μπορεί να γεννήσει το μυαλό του...

Σε χρώμα διαδρομές

Σε χρώμα διαδρομές

Από μια τζαμαρία μέσα.Κοιτώ τον Ουρανό. Kοιτώ μια κουκκίδα στο βάθος να χορεύει, να στροβιλίζεται και ακίνητη να μένει.Να μεγαλώνει. Να αλλάζει σχήμα.Γνώριμο σχήμα να παίρνει.Ν' αποχτά φτερά. Φτερούγες απλωμένες. Αστραφτερές.Στα χρώματα της Ίριδας.Κύκλους...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Σε χρώμα διαδρομές

Σε χρώμα διαδρομές

Από μια τζαμαρία μέσα.Κοιτώ τον Ουρανό. Kοιτώ μια κουκκίδα στο βάθος να χορεύει, να στροβιλίζεται και ακίνητη να μένει.Να μεγαλώνει. Να αλλάζει σχήμα.Γνώριμο σχήμα να παίρνει.Ν' αποχτά φτερά. Φτερούγες απλωμένες. Αστραφτερές.Στα χρώματα της Ίριδας.Κύκλους...

Μια μάνα

Μια μάνα

Η ωραιότερη περίοδος μια γυναίκας, για τις περισσότερες, είναι η εγκυμοσύνη. Εκτός από τις ορμόνες που χορεύουν σε τρελό ρυθμό, το συναίσθημα της προσμονής είναι στο έπακρό του. Νοιώθει εκείνο το "σποράκι" να μεγαλώνει και με τον καιρό κάτι φτερουγίσματα...

Μικρός τιτανικός

Μικρός τιτανικός

 Κοίταξε τώρα. Καπνίζω. Καπνίζω με ατελείωτη μανία και ο καπνός γεμίζει όλο μου το είναι. Πού είσαι να με αποτρέψεις, να με σταματήσεις από τη συνήθεια που σιχαίνεσαι τόσο πολύ; Μου έλεγες ότι το τσιγάρο θα με σκοτώσει. Μέγα λάθος. Θέλεις να σου πω εγώ τι...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. Μεταλίδης Κώστας

    Ευχαριστώ για το ΠΟΛΥ όμορφο σχόλιο! Η αλήθεια είναι πως δεν είχα εκφραστεί ποτέ ξανά με ποίηση. Μέχρι που ο έρωτας επιτέθηκε σε κάθε κύτταρο μου! Μέχρι που παραδώθηκα στην πιο γλυκιά πολιορκία!

    Απάντηση
  2. Μεταλίδης Κώστας

    Ισορροπώ… Με την τελευταία λέξη δηλώνω πως τα καταφέρνω, Ισορροπώ ναι… Κι ας με αποκάλεσαν τρελό, γιατί βουλιάζω κι αναδύομαι! Καίγομαι κι απ’ τις στάχτες μου ξαναγεννιέμαι! Αφήνομαι στον άνεμο ώσπου εξανεμίζομαι! Με αποκάλεσαν τρελό και με ρώτησαν, γιατί αγαπάς και εγγυήσεις δε ζητάς; Και απάντησα: Αν… Για την αγάπη εγγυήσεις ζητάς, τότε δεν θες αγάπη! Αν… Για τη ζωή εγγυήσεις ζητάς. τότε δεν θες ζωή! Μάχη μου… Ένα μεγάλο ευχάριστώ ήθελα μόνο να σου πω μα, όταν μιλάω για Αγάπη… Πάντα αυτή η ποίηση! Ίσως γιατί η αγάπη στο μυαλό δεν κατοικεί, μα βαθειά μέσα στην ψυχή!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Τρελά όμορφο!Να είστε καλά!!

    Απάντηση
  4. Πλοκαμακη Χρυσουλα

    Πολυ ομορφη η παρουσιαση της ισορροπιας (?) που πηγαζει μεσα απο το πιο ανατρεπτικο συναισθημα…,ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ…
    ΜΠΡΑΒΟ…….

    Απάντηση
  5. Μεταλίδης Κώστας

    Σας ευχαριστώ όλους για το υπέροχο συναίσθημα που μου χαρίζετε αφιερώνοντας χρόνο στις σκέψεις μου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου