Αν…

14.05.2016

sand_shell_b

Αν ήσουν θάλασσα... Η τρικυμία που δέρνει την καρδιά μου θα γινόσουν!
Αν ήσουν ποταμός... Χείμαρρος ορμητικός, που κατακλύζει κάθε σκέψη μου!
Αγάπη μου, αν ήσουνα ωκεανός... Στα βάθη της ψυχής σου εγώ, απελπισμένος ναυαγός!
Αν πάλι ήσουν φωτιά... Ψυχή και σώμα θα 'ριχνα  στις φλόγες σου, δίχως να το σκεφτώ σταλιά!
Αν τέλος ήσουν άνεμος που πνέει στον ουρανό... Σαν φύλο θα με σήκωνες ψηλά!
Να με λυτρώσεις, απ’ όλα τα δεινά!
Μα, είσαι όλα αυτά μαζί! Κι αν μια στιγμή δειλιάσω, η σ’ αρνηθώ…
Αλίμονο... κομμάτια θα γίνω! Θα σκορπίσω! Σε θάλασσα γη και ουρανό!
Μα είσαι όλα αυτά μαζί! Κι εγώ ο τρελός… Επάνω σου ισορροπώ!

 

_

γράφει ο Κώστας Μεταλίδης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. Μεταλίδης Κώστας

    Ευχαριστώ για το ΠΟΛΥ όμορφο σχόλιο! Η αλήθεια είναι πως δεν είχα εκφραστεί ποτέ ξανά με ποίηση. Μέχρι που ο έρωτας επιτέθηκε σε κάθε κύτταρο μου! Μέχρι που παραδώθηκα στην πιο γλυκιά πολιορκία!

    Απάντηση
  2. Μεταλίδης Κώστας

    Ισορροπώ… Με την τελευταία λέξη δηλώνω πως τα καταφέρνω, Ισορροπώ ναι… Κι ας με αποκάλεσαν τρελό, γιατί βουλιάζω κι αναδύομαι! Καίγομαι κι απ’ τις στάχτες μου ξαναγεννιέμαι! Αφήνομαι στον άνεμο ώσπου εξανεμίζομαι! Με αποκάλεσαν τρελό και με ρώτησαν, γιατί αγαπάς και εγγυήσεις δε ζητάς; Και απάντησα: Αν… Για την αγάπη εγγυήσεις ζητάς, τότε δεν θες αγάπη! Αν… Για τη ζωή εγγυήσεις ζητάς. τότε δεν θες ζωή! Μάχη μου… Ένα μεγάλο ευχάριστώ ήθελα μόνο να σου πω μα, όταν μιλάω για Αγάπη… Πάντα αυτή η ποίηση! Ίσως γιατί η αγάπη στο μυαλό δεν κατοικεί, μα βαθειά μέσα στην ψυχή!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Τρελά όμορφο!Να είστε καλά!!

    Απάντηση
  4. Πλοκαμακη Χρυσουλα

    Πολυ ομορφη η παρουσιαση της ισορροπιας (?) που πηγαζει μεσα απο το πιο ανατρεπτικο συναισθημα…,ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ…
    ΜΠΡΑΒΟ…….

    Απάντηση
  5. Μεταλίδης Κώστας

    Σας ευχαριστώ όλους για το υπέροχο συναίσθημα που μου χαρίζετε αφιερώνοντας χρόνο στις σκέψεις μου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου