Απενοχοποίηση ή Το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι;

15.12.2018

Σ’ ένα δωμάτιο γυμνοί με μουσική τη σιωπή

τα όνειρα ξεθάψαμε τη μοναξιά τρομάξαμε

στον έρωτα βουλιάξαμε…

Μας κυνήγησαν οι εφτά πληγές και

μας φρουρήσαν οι ενοχές για μια ευτυχία

που με τόσο πόνο γύρω μας τολμήσαμε.

Δεν είμαστε αμαρτωλοί ούτε επικίνδυνοι τρελοί

ψυχές μονάχα που κοινωνήσαμε

το μυστήριο της ύπαρξης διαλύσαμε

εγωισμό κι ανάγκη ομολογήσαμε.

Δεν είμαστε πεσιμιστές μα πληγωμένοι ανθρωπιστές

την ανθρωπιά ασφαλίσαμε όταν τους φόβους μας πουλήσαμε

σ’ ανίερα δεσμά την φυλακίσαμε απ’ το μηδέν την συγκρατήσαμε.

Δεν γίναμε ανθρωπιστές μόνο ψυχροί εγωιστές

που την ζωή φρουρήσαμε και το μηδέν ξορκίσαμε.

Είμαστε σκέψεις δεύτερες μιας ήρεμης ψυχής

ψίχουλα μιας αρχαίας διδαχής που το εγώ μας δυναμώνει

απ’ τα δεσμά της λογικής μας απελευθερώνει.

 

_

γράφει η Βασιλική Κουτσανδριά

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου