Απενοχοποίηση ή Το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι;

15.12.2018

Σ’ ένα δωμάτιο γυμνοί με μουσική τη σιωπή

τα όνειρα ξεθάψαμε τη μοναξιά τρομάξαμε

στον έρωτα βουλιάξαμε…

Μας κυνήγησαν οι εφτά πληγές και

μας φρουρήσαν οι ενοχές για μια ευτυχία

που με τόσο πόνο γύρω μας τολμήσαμε.

Δεν είμαστε αμαρτωλοί ούτε επικίνδυνοι τρελοί

ψυχές μονάχα που κοινωνήσαμε

το μυστήριο της ύπαρξης διαλύσαμε

εγωισμό κι ανάγκη ομολογήσαμε.

Δεν είμαστε πεσιμιστές μα πληγωμένοι ανθρωπιστές

την ανθρωπιά ασφαλίσαμε όταν τους φόβους μας πουλήσαμε

σ’ ανίερα δεσμά την φυλακίσαμε απ’ το μηδέν την συγκρατήσαμε.

Δεν γίναμε ανθρωπιστές μόνο ψυχροί εγωιστές

που την ζωή φρουρήσαμε και το μηδέν ξορκίσαμε.

Είμαστε σκέψεις δεύτερες μιας ήρεμης ψυχής

ψίχουλα μιας αρχαίας διδαχής που το εγώ μας δυναμώνει

απ’ τα δεσμά της λογικής μας απελευθερώνει.

 

_

γράφει η Βασιλική Κουτσανδριά

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου