Απογοήτευση

Δημοσίευση: 1.05.2014

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

Και είναι σαν τη βροχή η διχόνοια μας και εξαπλώνεται σαν σύννεφο.

Περαστικοί και άγνωστοι μεταξύ μας ανταλλάζουμε βλέμματα.

Χωρίς λέξεις γιατί ξεχάσαμε τα νοήματα.

Και είναι σαν τη βροχή και δεν την λησμονούμε.

Μας κατασπαράξανε τα όνειρα. Μας μέθυσαν εσκεμμένα και στο τέλος φύγανε.

Βγάζουμε συμπεράσματα νωρίς και χάνουμε αλήθειες.

Και έγινε η αλήθεια μας βροχή και δροσιστήκαμε με γλυκό πόνο.

 

του Μάριου Βασιλόπουλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 02 – 03 Δεκεμβρίου 2023

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 02 – 03 Δεκεμβρίου 2023

Real News https://youtu.be/aAiiuhHULMc Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να...

Αυτό-θανάτωση ίσον Μοναξιά

Αυτό-θανάτωση ίσον Μοναξιά

Όλα άρχισαν από την μνήμη, εκεί όπου εσύ κατοικείς, και δεν κοιτάω πιά τις φωτογραφίες σου, τις έχω θάψει πρώτα μέσα μου, το μόνο αποδεικτικό στοιχείο πως κάποτε υπήρξες. Σκυφτός μου γράφω αυτό το γράμμα, σκυφτός θα πει, ελάχιστος χώρος να καταλαμβάνει το σώμα, αυτό...

Morituri me salutan

Morituri me salutan

Ένας χάρτης δεν αρκεί για να με σώσει από τη δίνη του ωκεανού Μέχρι και ο Θεός δε με λυπήθηκε! Ποιος θα με προδώσει; Παράφορος κυματισμός Δεν είναι τυχαίος… Κείνται άπασες οι φιλοδοξίες αναμένουσες τη βίαια αρπαγή τους Είναι αδίστακτες! Δάκρυα αγύμναστα, νόθα Ιαχές...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Morituri me salutan

Morituri me salutan

Ένας χάρτης δεν αρκεί για να με σώσει από τη δίνη του ωκεανού Μέχρι και ο Θεός δε με λυπήθηκε! Ποιος θα με προδώσει; Παράφορος κυματισμός Δεν είναι τυχαίος… Κείνται άπασες οι φιλοδοξίες αναμένουσες τη βίαια αρπαγή τους Είναι αδίστακτες! Δάκρυα αγύμναστα, νόθα Ιαχές...

Οι μέρες της νιότης μας

Οι μέρες της νιότης μας

Αποκαΐδια στην ποδιά του Χρόνου  οι μέρες της νιότης μας  σκόρπισαν στο πρώτο τίναγμα.  Διαβατάρικα πουλιά που έχασαν την άνοιξη  απ’ του χειμώνα τις κορφές αγναντεύουν  ηλιόλουστα σκιρτήματα αλλοτινών ερώτων.  Παραδομένες στις ρυτίδες του καιρού  άλλες στεριές και...

Οι μέρες της νιότης μας

Άνθρωπος

Κι άλλοι πέρασαν τα τείχη, Άλλοι με δάφνες, Άλλοι με βάγια και άλλοι γκρεμίζοντας τα. Και εμείς παραμέναμε δίπλα τους εκεί  και τους δοξάζαμε. Τι και αν οι ύμνοι δεν γραφόταν για αυτούς. Τι και αν υμνούνταν φωναχτά για εμάς. Για εκείνους που ακολουθούμε πιστά,  Για...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

    “Μας κατασπαράξανε τα όνειρα. Μας μέθυσαν εσκεμμένα και στο τέλος φύγανε.
    Εξαιρετικό Μάριε, το κλείσιμο δε πολύ εμπνευσμένο και “θλιβερά” αισιόδοξο.

    Απάντηση
  2. PikriApousia

    Κύριε Παπαχαραλάμπους ευχαριστώ πολύ για το όμορφο σχόλιο σας.

    Απάντηση
  3. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Βγάζουμε συμπεράσματα νωρίς και χάνουμε αλήθειες.”

    Αλήθεια – τι παγίδα κι αυτή… Πολύ στοχευμένο φίλε μου Μάριε!

    Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιώτη

    “Βγάζουμε συμπεράσματα νωρίς και χάνουμε αλήθειες” ……. Γιατί δεν θέλουμε στην πραγματικότητα να ακούσουμε τις αλήθειες. Συγχαρητήρια!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου