Απουσία, της Μαριάνθης Πλειώνη

2.11.2015

 

 

Ταξιδιάρικο πουλί η θύμηση, φτεροκοπά πάνω στις βουβές ώρες, πάντα μ’ έναν ήχο αναχώρησης διαπεραστικό να τη σφραγίζει. Όπως αλλάζει απότομα ο ζεστός νοτιάς, φορώντας του βοριά το πανωφόρι και μ’ ένα σφύριγμα κλείνει την πόρτα  στο καλοκαίρι, δίχως κανείς ν’ αντισταθεί.

Πλάνη μεγάλη πως ο χρόνος γρήγορα περνά, λόγια παρηγοριάς πάνω από φωτογραφίες με χαμόγελα, σαν τις στιγμές, παγωμένα.

Συλλαβιστά να διαβάζονται οι λέξεις στο βιβλίο της ξενιτιάς, για ν’ αποκτούν το νόημα που τους πρέπει. Δεν είναι χρόνος εκείνο το χέρι που μηχανικά φυλλομετρά το ημερολόγιο κι αλλάζοντας εικόνες μας φέρνει πιο κοντά σ’ εκείνο που καρτερούμε.

Είναι η πνοή της παρουσίας, είναι τ’ όνειρο, οι ανάσες που γεμίζουν τα δωμάτια, τα βλέμματα που ζωγραφίζουν τους τοίχους, η ζωή με τα τρία γράμματα και τις άπειρες στιγμές, η έγνοια, είναι το γέλιο που ρουφάει τον αέρα κι αυτές ακόμα οι σιωπές που λουφάζουν τρομαγμένες στις γωνιές.

Στο δρόμο της απουσίας, που το βήμα της χωρίς βιασύνη σέρνει, συλλαβίζοντας να την προφέρουμε. Για να είναι διπλή η χαρά την ώρα που με σπουδή θα γράψουμε, σαν μαθητούδια στο σχολειό, την ακριβή τη λέξη ¨παρουσία¨.

 

_

γράφει η Μαριάνθη Πλειώνη 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

Αταβισμός

Αταβισμός

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1936             Ένα χλωμό φεγγάρι κρεμόταν πάνω απ’ το κοιμισμένο χωριό. Ησυχία επικρατούσε σ’ όλον τον οικισμό και μονάχα στο διώροφο πέτρινο σπίτι απέναντι από την εκκλησία υπήρχε ακόμη φως. Στο πάνω πάτωμα μια πόρτα ξεκλειδώθηκε. Ο πατέρας...

Writing Steps

Writing Steps

Η Δημιουργική Γραφή ως διδακτικό αντικείμενο δεν αναζητά συγγραφικά ταλέντα. Συμμετέχει όμως ενεργά στη διαμόρφωση ενός δημιουργικού νου, όπως το έθετε ο Gianni Rodari όταν σημείωνε πως δημιουργικός νους είναι αυτός που «πάντα δουλεύει, που πάντα ρωτάει, που...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    Συγχαρητήρια Μαριάνθη!!!!!

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Θαυμάσιο!!!!!!!!!!!!!1

    Απάντηση
  3. Βάσω Αποστολοπούλου

    “Πλάνη μεγάλη πως ο χρόνος γρήγορα περνά”
    Ο χρόνος σέρνεται όταν τον ορίζει η θλίψη… η απουσία…κι η ξενιτιά είναι αστείρευτη πηγή και για τα δύο…
    Πολύ ευαίσθητο και μεστό, Μαριάνθη μου, συγχαρητήρια!

    Απάντηση
  4. Μαριανθη πλειωνη

    Σας ευχαριστώ για τα τόσο όμορφα λόγια σας,πάντα ενθαρρυντικά…!Καλό βράδυ!

    Απάντηση
  5. Ανώνυμος

    Μαριάνθη Παπάδη

    Πόσο κενό αλήθεια αφήνει η απουσία στη ζωή ανθρώπων που μέχρι χτες σεργιανίζαμε μαζί; Πόσο μεστά και περιεκτικά χρωμάτισες το κείμενό σου αφήνοντας τη γλύκα της επιθυμίας και της προσμονής για τη στιγμή που η απουσία θα δώσει τη θέση της στην παρουσία!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  6. Μαριανθη πλειωνη

    Χαίρομαι που σας άρεσε κ.Κόζη!Σας ευχαριστώ.

    Απάντηση
  7. Sophia Maronidi

    Ταξιδιάρικο πουλί η θύμηση και στα φτερά του κρέμονται τα όμορφά σου λόγια Μαριάνθη!
    Υπέροχο και τρυφερό! Συγχαρητήρια!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου