Απουσία

3.10.2016

Έφυγες πριν καν έρθεις
απουσίαζες όλες τις στιγμές που ήσουν παρών
με μια εκκωφαντική σιωπή που ούρλιαζε μες στην ψυχή μου
χωρίς χέρια
χωρίς ανάσες
χωρίς πνοή
χωρίς εμένα
σε έβλεπα μα δεν σε άγγιζα
σε μύριζα μα δεν σε γεύτηκα
σε ήθελα μα δεν σε ζήτησα
δεν άπλωσα το σώμα μου να σε κρατήσει
δεν τόλμησα να σε παγιδεύσω
δεν ήθελα να σε μαγέψω
μόνο να γελάς και να ανάβεις όλους τους διακόπτες του μυαλού
ένα μικρό χάδι γύρευε τούτο το διψασμένο κορμί
μέρες και νύχτες, ώρες, λεπτά που κύλησαν χωρίς εσένα
και αλλά τόσα που θα 'ρθουν και θα προσπεράσουν άπονα.
Ειρωνεία έγινε η ελπίδα
παραπαίει ανάμεσα στο όνειρο και την λογική
βάσανο το πάθος καίει τα σωθικά
στάχτες, καπνός και ένα ρημάδι “σε θέλω”
τι να άλλαζα, τι να διόρθωνα, πώς να σε γεμίσω αγάπη
να έβλεπες για λίγο το μαζί
να ένιωθες μια μικρή λαχτάρα
μια στιγμή, για μια στιγμή
δεν ήταν όνειρο, δεν ήταν ψέμα
μια αλήθεια ήταν που πονά
ένα μαζί που δεν γεννήθηκε ποτέ
και μένω τώρα εδώ να ζω για να θυμάμαι
το τίποτα, το λίγο, το ποτέ
θα σε κοιτώ σαν έργο τέχνης
ανεκτίμητης αξίας
που λαχταράς, μα δεν θα αποκτήσεις ποτέ
θα σε ακούω, όπως τις νότες ενός τραγουδιού
που πλημμυρίζουν τον χώρο μα δεν τις αγγίζεις ποτέ
θα μείνω άπραγη και σιωπηλή
παραδομένη στην απουσία του έρωτά σου.
 
 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Σεμνότητα

Σεμνότητα

- Στον πατέρα μου–   ​Ο Ήλιος κρύος και καυτός και πάνω σου η Εκάτη.* Από την κούνια ορφανός, ταφή με ρούχα εργάτη.   _ γράφει ο Φώτης Μάλλιος   *Θεά της σελήνης, των νεκρών και των...

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Βάσω Καρλή

    Πολύ “δυνατή” και έντονη η Απουσία του, Μπράβο!!!

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    θα σε κοιτώ σαν έργο τέχνης
    ανεκτίμητης αξίας
    που λαχταράς, μα δεν θα αποκτήσεις ποτέ…

    άργησα λίγο να το διαβάσω…πολύ όμορφο Erina με την πίκρα του ανεκπλήρωτου έρωτα…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου