τοβιβλίο.net

Select Page

Απόγνωση

Απόγνωση

alone
Βρέθηκα κατάχαμα, έρημη, μόνη και κατειλημμένη από πλήρη απόγνωση.

Τι να έφταιγε, τι με ενοχλούσε, τίποτα δεν μπορούσα να εξηγήσω και να επεξηγήσω.
Τα πάντα λες και γύριζαν γύρω μου.
Ανακατεμένες σκέψεις, αποφάσεις, όλες συγκλίνουσες και αποκλίνουσες από τον εαυτό μου, λες και ήταν πλέον ένας ξένος προς εμένα.

Πάντα μιλούσαμε, σε αφουγκραζόμουν, τις έννοιες σου, τις ανησυχίες σου, τώρα τι να ’γινε τι να συμβαίνει;

Απόγνωση, πλήρη κενά παντού.
Καρδιά, μυαλό, ψυχή, τα πάντα ρέουν και καταρρέουν γύρω μου, απέναντί μου.
Όλα υπό τη σκιά του άγχους, της προσμονής, της καρτερίας, μα ποτέ της θετικής σκέψης, της επίγνωσης και της προσδοκίας για κάτι όμορφο, θετικό μα κυρίως βάσιμο και βασικό για την εσωτερική μου νηνεμία, απαλλαγμένη απο τις τρικυμίες και τις φουρτούνες της ζωής, της παλιοζωής, που συμφέροντα και ανεύθυνα τυχάρπαστα ανθρωπάκια διώκουν και επιδιώκουν την καθοριστική μας απουσία.

[…]

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Επιμέλεια κειμένου

4 Σχόλια

  1. Μάρθα Δήμου

    Πολύ όμορφο. Μεστή και ανθρώπινη η θεώρηση των συναισθημάτων!

    Απάντηση
  2. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Η ψυχή έχει λένε έναν αόρατο καθρέφτη για να βλέπει τι είδωλό της ακόμα και μες στο σκοτάδι…Αυτός ο καθρέφτης λέγεται ΕΜΠΝΕΥΣΗ…Κι εσύ ΑΝΝΑ μου είσαι μπροστά σ αυτό τον υπέροχο καθρέφτη…
    ΜΠΡΑΒΟ!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Έρευνα

Ημερολόγιο 2019

Εγγραφείτε στο newsletter

Ενημέρωση μόνο για λογοτεχνικούς διαγωνισμούς

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος