Απόντες

28.10.2014

 

 

Χτενίζω τον ήλιο μέσα απ’ τα μάτια σου

με κείνο το βλέμμα αποθυμιάς που κληρονόμησα

στην αποκαθήλωση της νύχτας.

Στις άδειες προθήκες των αναμνήσεών σου

παρατάσσω τα αρώματα της νιότης μας.

 

Κάποτε βάζαμε φωτιά σ’ ένα δεμάτι ενοχές

για να ερμηνεύσουμε την ασέλγεια του δειλινού,

γαζώναμε τις ρωγμές της καθημερινότητας

με το γνέμα των ακυβέρνητων υπερβολών μας,

κρύβαμε ελαττώματα στης ξεγνοιασιάς τα στρώματα.

 

Τώρα δαγκώνουμε τα κρίνα και τα γιασεμιά

μήπως και ματώσει η ατσαλένια ραθυμία μας.

Σε ψυχρά μεταλλικά πλαίσια μαντρώνουμε

τους αποστάτες της λήθης.

Από διαβάτες της ζωής γίναμε αμήχανοι ακροβάτες

στα μπόσικα σχοινιά της ελπίδας.

 

Μην κατηγορείς τα τσαλακωμένα σου χέρια

που δεν μπορείς να αγκαλιάζεις.

Ένοχη είναι η ξεκούρδιστη καρδιά

που έπαψε να χτυπά στο ρυθμό της αγάπης.

 

Κάθε ανεξιχνίαστη σιωπή είναι κι ένας μικρός εμφύλιος

στη συναισθηματική συνέργειά μας.

Με το θνησιγενές σου γέλιο

ξύσε τη σκουριά απ’ τα πνευμόνια,

για ν’ ανασάνει το όνειρό μας.

 

Είχαμε ορκιστεί μαζί πως θα γεράσουμε,

αλλά ξεχάσαμε μαζί να ζούμε τι σημαίνει.

Ας γίνει τούτο το φεγγάρι το αποψινό μας χάπι

κι έλα να μεθύσουμε με τα ξεθυμασμένα μας φιλιά,

στον παλιό φωνόγραφο να γράψουμε καινούριες υποσχέσεις.

 

         Αντώνης Ευθυμίου

 

Έπαινος στους ΚΘ΄ Πανελλήνιους Ποιητικούς Αγώνες Δελφών Π.Ε.Λ.-2014

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Είχαμε ορκιστεί μαζί πως θα γεράσουμε,
    αλλά ξεχάσαμε μαζί να ζούμε τι σημαίνει.”

    Τι πικρό αλήθεια… να διαπιστώνεις στο γέρμα της ζωής ότι δεν έζησες…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου