Από λιμάνι σε λιμάνι

Δημοσίευση: 5.11.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

Στο λιμάνι που έδεσες
Τις πληγές σου μέτρησες
Μα τα θέλω σου άφησες
Να δέσουν κι αυτά.
Όσους κιαν γνώρισες
Στα πρέπει τους κόλλησες
Μα τα λάθη τους έξυσες
Και θέλαν άλλα.
Τα κύματα ζήλεψες
Τους κάβους έκοψες
Μα όσα κιαν ξόδεψες
Αξίζαν κι άλλα.
Με θάρρος έτρεξες
Τους καημούς έπνιξες
Μα όπου κι ότι φώναξες
Ήταν όλα γραφτά.
Σ άλλο λιμάνι έδεσες
Τις πληγές σου μέτρησες
Μα ίδιες ήταν κι ένιωσες
Πως δεν υπάρχει Ελευθερία.

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 25 – 26 Μαΐου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 25 – 26 Μαΐου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Ήρωες

Ήρωες

Πόσο ακόμη; Με περιβάλλει μια θάλασσα που ξεκίνησε στο στομάχι μου, είμαι δεκαοκτώ σήμερα και η τρικυμία συνεχίζει. Έχω όμως πάντα το κεφάλι στον ουρανό και αν βουτήξω, με ζεσταίνουν τα χέρια του ήλιου, είμαι δεκαοκτώ χρονών αλλά με κρατάνε ακόμη σαν παιδί. Λέω θα...

τρεις ξένες ιστορίες

τρεις ξένες ιστορίες

Α. Επέμενε η μάνα πως την περίμεναν Δεν έλεγε ποιοι Δε θα είχε σημασία Οι φρουροί την κοιτούσαν -ήξεραν πως δεν τους φοβόταν Έτσι, σαν πέρασε μέσα τους εκείνοι κοιτούσαν εκείνον τον άγγελο που ζωγράφιζε στον δεξί κίονα έναν Ερμή που αναρωτιόταν   Β. Οι εικόνες...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

τρεις ξένες ιστορίες

τρεις ξένες ιστορίες

Α. Επέμενε η μάνα πως την περίμεναν Δεν έλεγε ποιοι Δε θα είχε σημασία Οι φρουροί την κοιτούσαν -ήξεραν πως δεν τους φοβόταν Έτσι, σαν πέρασε μέσα τους εκείνοι κοιτούσαν εκείνον τον άγγελο που ζωγράφιζε στον δεξί κίονα έναν Ερμή που αναρωτιόταν   Β. Οι εικόνες...

Μέρες αργίας

Μέρες αργίας

Κυριακή των Βαΐων: Οι κλητοί – υποκριτικά -, στρώνουν χάμω, τις δάφνες του μετέπειτα θρήνου.   Μεγάλη Δευτέρα: οι θύρες κλείνουν αμετάκλητα για τις μωρές παρθένους.  Άραγε πόσα αμετάκλητα δεν συνειδητοποίησαμε ακόμη;  Και πόσα ακόμη μας περιμένουν;   Μεγάλη...

Ένα παιδί φαντάζεται…

Ένα παιδί φαντάζεται…

Ένα παιδί φαντάζεται με τρόπο ίσως τρελό και μακρινό, μα πάντα γι’ αυτό αληθινό, και πάντα ενθουσιάζεται. Μην τυχόν κανείς του πει πως αυτό δεν είν’ σωστό και συγχρόνως είν’ κουτό, γιατί πολύ θα πληγωθεί. Και αν κανείς ποτέ αναρωτηθεί γιατί το κάνει αυτό, τον μικρό...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Σοφάκι μου από τότε που έπαψαν να μου έρχονται μηνύματα από την σελίδα κάποια χάνω πολλά από τα γραφόμενα!!! Πανέμορφο το ποίημα σου και ναι θα συμφωνήσω με την Μάχη μας να το ντύσεις για να το απολαύσουμε!!! Την αγάπη μου… να έχεις ένα όμορφο Σ.Κ!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου