Απώλεια, της Εύας Μπουγιούκου

11.04.2016

white_rose

Κοιτάζω το μαύρο ουρανό
πώς λικνίζεται νωχελικά στον ήχο της σιωπής.
Πιάνω ένα αστέρι, πιάνω τον κόσμο, επαφή με το άπειρο
Κι εσύ πλανιέσαι στις φωτεινές σκιές...
Γιατί τα "ω" να κάνουν τόσο επώδυνη την απώλεια;

Πλάι σε ένα μαραμένο λευκό τριαντάφυλλο
που μου ‘δωσες
αναζητώ το κουράγιο.
Σ' αγαπώ. Δεν πρόλαβα να στο πω όσες φορές μπορούσα.
Συγχώρεσέ με.
Ο χρόνος ασυγκίνητος μπροστά στην απουσία σου, κυλά το ίδιο γρήγορα,
λένε.
Και να... ξημερώνει.
Αστέρι του ουρανού μου,
καληνύχτα...

 

_

γράφει η Εύα Μπουγιούκου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Πιάνω ένα αστέρι, πιάνω τον κόσμο, επαφή με το άπειρο
    Κι εσύ πλανιέσαι στις φωτεινές σκιές…
    Γιατί τα “ω” να κάνουν τόσο επώδυνη την απώλεια;

    για άλλη μια φορά ένα αισθαντικό σας ξεδίπλωμα… Καλημέρα

    Απάντηση
  2. Εύα Μπουγιούκου

    Σας ευχαριστώ πολύ αγαπητή… συνάδελφε! Να είστε πάντα καλά, με έμπνευση και δημιουργικότητα…!!! Καλό βραδάκι…

    Απάντηση
  3. Μάρθα Δήμου

    Η εξαιρετικά ευφυής φράση :”Γιατί τα «ω» να κάνουν τόσο επώδυνη την απώλεια;” απογειώνει το ποίημα. Συγχαρητήρια!!!

    Απάντηση
    • Εύα Μπουγιούκου

      Είμαι ευτυχής που σας άρεσε! Ευχαριστώ πολύ. Καλημέρα

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου